خبّاز ( 1296 )
حبيب اللّه خبّاز ، فرزند ميرزا حسين مسگر ، در سال 1296 هجرى شمسى در شهر كاشان پا به جهان هستى نهاد . در همان كودكى پدرش را از دست داد و تحت سرپرستى دايى خود شاطر على خبّاززاده قرار گرفت و هشتساله بود كه در همان مغازهء نانوايى مشغول به كار شد .
خبّاز در بيستسالگى به فكر سوادآموزى افتاد و براى باسواد شدن از پسردايىاش كه به تازگى گواهينامهء ششسالهء ابتدايى را گرفته بود ، خواست كه كلاسى براى سوادآموزى او تشكيل دهد و براى اينكه پسردايىاش بىبهره نباشد ، عدهاى از بىسوادان را جمعآورى كرد و به اين كلاس فراخواند و هريك شهريهاى دادند ، بدينترتيب كلاس اكابر در مدرسهء سعدى البتّه با موافقت فرهنگ داير گرديد و خواندن و نوشتن را بدينطريق آموخت .
خبّاز مىگويد : « از زمانى كه توانستم خواندن و نوشتن بياموزم ، شروع به شعر گفتن كردم و براى پيشرفت كار به انجمنهاى ادبى رفتم و از راهنماييهاى اهل شعر و ادب استفاده كردم ، در كاشان از تراب كاشانى و در مشهد با شركت در انجمن ادبى سرگرد نگارنده از راهنماييهاى او بهرهمند شدم . »
خبّاز آثارى نيز از خود بهجا گذاشته كه از آن جمله است : گلافشان ( در چهار جلد شامل مصائب و مراثى ) ، ارمغان كاشان ( دربارهء شعراى كاشان ) ، سرودههاى انقلابى ، و در ضمن ديوان خبّاز كاشانى و ديوان نجيب كاشانى و جزوهاى راجع به سلطان على بن امام محمد باقر ( ع ) چاپ كرد .