تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 1248

مساهمون:

ص١٢٤٨

خاموش ( 1327 - 1292 )

ميرزا على رضا هدايتى ، كه در شعر تخلص خاموش را برگزيد ، فرزند ميرزا حسن كفاش ، در سال 1292 هجرى شمسى در شهر قم در ميان خاندانى معروف و سرشناس قدم به عرصهء وجود نهاد . خاموش ، تحصيلات مقدماتى را در يكى از مكاتب زادگاه خود فراگرفت و چندى نيز به تحصيل صرف و نحو پرداخت و چون داراى استعداد و قريحهء شاعرى بود به انجمن ادبى قم كه به رياست شادروان محمود تندرى ، متخلص به شيوا و ملقب به صمصام تشكيل مىشد ، راه يافت و با فنون شعر و رموز آن آشنا گرديد و به تدريج شعر او شكوفايى پيدا كرد و مورد توجه قرار گرفت و سروده‌هايش در روزنامهء محلى استوار و توفيق در تهران به چاپ مىرسيد . خاموش از آغاز جوانى براى تحصيل معاش به كوشش پرداخت و به سوهان‌پزى روى آورد و در يكى از سوهان‌فروشان معروف قم مشغول كار شد و در كار پختن سوهان بصيرت يافت . پس از چندى تصميم گرفت دكانى باز كند و چون سرمايهء كافى نداشت با يكى از بستگانش مشاركت كرد و در حوالى حرم مغازه‌اى داير نمود و به كار پرداخت ، كارش رونق گرفت و سرمايه‌اى ذخيره ساخت و فكر عزيمت به تهران در سرش افتاد ، شركت خود را فسخ و به تهران كوچيد . در آغاز با يكى از سوهان‌فروشان قمى كه سالها در تهران در بازار مسجد جامع مغازه داشت شركت كرد و مدتى بدين منوال كار كرد ، تا اينكه خود در بازارچهء وزير دفتر ( شاهپور ) مغازه‌اى داير كرد و به‌طور مستقل مشغول كار شد ، كسبش رواج يافت و كارش رونق گرفت و صاحب‌خانه و زندگى شد و در غزلى كه سرود ماجراى تهران رفتن خود را بدين‌گونه شرح داده است :