خائفى ( 1315 )
پرويز خائفى ، از شاعران نامور و توانا و نويسندگان محقق است كه در سال 1315 هجرى شمسى در شيراز از مادر زاد . وى نوهء ميرزا اسماعيل خائف ، شاعر معروف و عالم متبحر شيراز ، كه فلسفهء ملا صدرا را تدريس مىكرد و هم صاحب ديوان شعر است كه با شوريدهء شيرازى معاصر بوده و هر دو از نعمت بينايى محروم بودهاند .
خائفى تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در زادگاه خود به پايان رسانيد و براى ادامهء تحصيل وارد دانشكدهء ادبيات همان شهر گرديد و به دريافت ليسانس در رشتهء زبان و ادبيات فارسى توفيق يافت و به تدريس در دبيرستانها شيراز اشتغال ورزيد ، آنگاه عازم تهران گرديد و دورهء فوقليسانس را در علوم اجتماعى گذرانيد و به سمت مسئول تبليغات و انتشارات كميتهء پيكار با بىسوادى منصوب شد و كتابهايى نيز در اين زمينه به رشتهء تحرير كشيد و به زيور طبع آراست .
خائفى ازآنپس به وزارت فرهنگ و هنر انتقال يافت و يكچند نيز رياست كتابخانهء ملى فارس را عهدهدار بود و اكنون ضمن تدريس در دانشگاههاى آزاد و پيام نور شيراز و چند شهر استان فارس ، سرپرست مركز حافظشناسى در آرامگاه حافظ نيز هست .
پرويز خائفى كار شعر و شاعرى را از دوران دبيرستان آغاز كرد و از سال 1329 با مطبوعات نيز همكارى نمود و آثار منظوم و مقالاتش همواره در روزنامه و مجلههاى كشور به چاپ رسيده است .
آنچه از آثار او طبع و نشر يافته ، چند مجموعه شعر به نامهاى : حصار ، باز آسمان آبى است ، از لحظه تا يقين ، اين خاك طربناك . و اما آثار قلمى و تأليفات او عبارت است از :
حافظ در اوج ، مقالهها و مقابلهها ، نگاهى به غزل حافظ ، پند سعدى ، بازگشت يادنامهء