تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 1209

مساهمون:

ص١٢٠٩

حيران ( 1302 )

ابو القاسم سالارى ، فرزند ابو الفتح ، كه در شعر حيران تخلص مىكند ، در بيستم فروردين 1302 در كرمان ديده به جهان گشود . در اوان كودكى ( 1304 ) همراه خانواده از زادگاهش به شهرستان بافت رهسپار شد و رحل اقامت افكند و در سال 1310 در حالى كه بيش از هشت سال نداشت ، پدرش را از دست داد و كفالت و سرپرستى او را عمويش به عهده گرفت و دوران كودكى و زندگىاش همواره با آلام و مصيبتهاى زيادى همراه بوده است . درعين‌حال خود عقيده دارد : « كه خداوند هركس را دوست بدارد باب شدايد را بر او مىگشايد تا در بوتهء آزمايش در آتش بلايا بجوشد و آنگاه او را در آب رحمت و عطوفت خود فروبرد و بدين‌وسيله‌اش پولادى آبديده نمايد . نازك‌طبعان و بىطاقتان در زير فشار زندگى خيلى زود شكسته مىشوند ، چه براى قبول و تحمل ناملايمات قبل از هر چيز آمادگى روحى و توانايى استوار لازم است و شدايد زندگى به‌خودىخود به‌گونهء استمرار در ورزشهاى بدنى روح را تحمل‌گر و صبور مىسازد و به فرموده حافظ بزرگوار :
نازپرورد تنعم نبرد راه به دوست * عاشقى شيوهء رندان بلاكش باشد »
سالارى ، پس از اتمام تحصيلات در فروردين 1321 به خدمت وزارت كشور درآمد و در آغاز به سمت منشى بخشدارى بافت اشتغال ورزيد و آنگاه به سمت رئيس دفتر فرماندارى سيرجان منصوب گرديد و در طول خدمت دولتى به مشاغل چندى گماشته شد كه فرماندارى شهرهاى مختلف بم و جيرفت و كرمان و لار و جهرم و فسا و فيروزآباد و قم و اراك از آن جمله است . سالارى پس از 36 سال خدمت در سال 1358 تقاضاى بازنشستگى كرد و در قم رحل اقامت افكند و در آبان‌ماه سال 1358 مجموعه‌اى از شعار خود را به نام " سلام " به