حيدرى ( 1309 )
هوشنگ حيدرى دامغانى ، در سال 1309 هجرى شمسى در تهران چشم به جهان گشود .
پدرش على اكبر حيدرى ، عارفى وارسته بود و با علوم فقهيه آشنايى داشت و داراى طبع و قريحهء شاعرى نيز بود و گاهى اشعارى مىسرود كه بيشتر جنبهء اندرز داشت .
هوشنگ حيدرى تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در تهران به انجام رسانيد ، ازآنپس به استخدام دولت درآمد و پس از سالها خدمت سرانجام بازنشسته گرديد . وى داراى سه فرزند مىباشد دو پسر و يك دختر ، كه دو پسر يكى مهندس الكتروتكنيك و ديگرى مهندس كامپيوتر و دخترش ليسانسيهء اقتصاد است .
حيدرى از كودكى به شعر علاقه و دلبستگى داشت و در دورهء دبيرستان انشاهاى خود را به صورت شعر انشاد مىكرد . ازآنپس به انجمنهاى ادبى راه يافت و به شكوفايى شعر خود كوشيد . وى مىگويد : « هر زيبايى را مىپسندم اعم از شعر و موسيقى و نقاشى و طبيعت و بهطور كلى هرچه را كه مفهوم زيبايى را برساند ، آن را دوست دارم و عاشق مهربانى هستم و بديها را مىبخشم ، از مداهنه و چاپلوسى بيزارم . »
حيدرى در حال حاضر در چند انجمن ادبى عضويت دارد : انجمن ادبى صائب ، انجمن ادبى كمال ، انجمن ادبى دانشوران ، انجمن ادبى شعراى ايران ، انجمن ادبى غزل .
وى در ميان شعراى معاصر به محمد حسين شهريار و رهى معيرى و عماد خراسانى ارادت دارد و اشعارشان را مىپسندد و از خواندن آنها لذت مىبرد .
شكراب
نرگس مست تو ديدم كه به خواب است هنوز * گفتم اى بخت تو را كار خراب است هنوز