حيدرى ( . . . - 1251 )
عليخان سالار سعيد كردستانى ، متخلص به حيدرى ، فرزند احمد خان وكيل الرعايا ، در سال 1290 هجرى قمرى در قريه رحيمآباد به دنيا پا نهاد . نياكانش همواره در ساوجبلاغ مكرى حكومت و امارت داشتهاند .
پدرسالار سعيد نيز در زمان ناصر الدّين شاه در جنگ هرات و بوشهر از سرداران لشكر بوده است و هنگامى كه از شيراز به وطن مألوف خود عزيمت مىكرد ، بهار شيروانى را كه از اديبان و شاعران نامور بود از تهران به ساوجبلاغ مىبرد كه آموزش فرزندانش را به عهده گيرد و وسائل زندگى و معيشت بهار را آماده مىسازد و هرساله مبلغ 360 تومان علاوه بر لباس و خوراك و منزل و هداياى بسيار در حق او مبذول و منظور مىدارد .
حيدرى ادبيات فارسى و عربى را نزد بهار شيروانى فراگرفت و فنون و رموز شعر فارسى را از او آموخت و در سن بيستسالگى وارد خدمت دولت گرديد و مدتى در ساوجبلاغ نايب الحكومه بود و چند دوره نيز از همان حوزه به نمايندگى مجلس شوراى ملى انتخاب گرديد .
اشعار زير چند نمونه از نظم اوست :
پند شاعر
در محبّت تا نبينى همطراز خويش را * پيش كس هرگز مگو اى دل تو راز خويش را
جز به يار ماهروى مهرجويى دل مده * بهر هر صيدى مپران شاهباز خويش را