حميدى ( 1365 - 1293 )
دكتر مهدى حميدى ، فرزند محمد حسن ثقة الاعلام ، از بازرگانان شيراز بود و در دورهء اول مجلس شوراى ملى به نمايندگى از طرف مردم آن شهر انتخاب گرديد .
حميدى در سال 1293 هجرى شمسى در شيراز از مادر زاد و سهساله بود كه پدر خود را از دست داد . ازآنپس در حجر تربيت مادر ، بزرگ شد و مادر او نيز كه از زنان فاضله و شاعره بود در تربيت فرزند كوتاهى ننمود .
حميدى علوم ابتدايى و متوسطه را در شيراز به پايان رسانيد و در سال 1313 شمسى به تهران كوچيد و در دانشكدهء ادبيات به تحصيل پرداخت و در سال 1316 به دريافت ليسانس در رشتهء زبان و ادبيات فارسى توفيق يافت .
حميدى در سال 1317 براى خدمت نظام وارد دانشكدهء افسرى شد و پس از اتمام دورهء نظام ، به استخدام وزارت فرهنگ درآمد و به تدريس در دبيرستانهاى تهران مشغول گرديد .
حميدى ضمن تدريس ، دورهء دكترى زبان و ادبيات فارسى را گذراند و در سال 1325 فارغ التحصيل شد و به اخذ درجه دكترى نايل آمد و آثار و تأليفاتى نيز از خود بر جاى گذاشت : 1 - شكوفهها يا نغمههاى جديد ، 2 - پس از يك سال ، 3 - سالهاى سياه ، 4 - اشك معشوق ( شامل كتابهاى عشق ، انتقام ، عصيان ، رستاخيز ، از ياد رفته ) ، 5 - شاعر در آسمان ، 6 - سبكسريهاى قلم ، 7 - فرشتگان زمين ، 8 - عشق دربهدر ( در سه مجلد : ثريا ، گلباز ، شيخ ، زنگلهپا ) ، 9 - طلسم شكسته ، 10 - زمزمهء بهشت ، 11 - ده فرمان ، 12 - عطار و آثار گزيدهء او ، 13 - شعر فارسى در قرن سيزدهم ، 14 - شاهكاريهاى فردوسى ، 15 - درياى گوهر ( در سه مجلد ) ، 16 - بهشت سخن ( در دو مجلد ) ، 17 - ماه