حكيم ( 1309 )
عباس حكيم ، فرزند حسين ، در سال 1309 هجرى شمسى در شهر مقدس مشهد چشم به جهان گشود ، تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در زادگاهش به پايان رسانيد ، آنگاه براى ادامهء تحصيل به تهران عزيمت كرد و در رشتهء زبان و ادبيات فارسى در دانشكدهء ادبيات به تحصيل پرداخت و به دريافت ليسانس توفيق يافت . در دىماه 1331 به عضويت انجمن ادبى فرهنگستان پذيرفته شد و همچنين در انجمن ادبى ايران كه به رياست استاد ناصح تشكيل مىشد ، عضويت يافت و اشعارش نيز در برخى مطبوعات به چاپ مىرسيد .
حكيم كه تخلص شعرى خود را از نام خانوادگىاش برگزيد ، گرچه كمتر به نظم شعر مىپردازد ، امّا آنچه از او انتشار يافته از انسجام كلام و لطف مضمون حكايت مىكند .
حكيم غير از شعر و شاعرى در هنر نقاشى نيز توانايى و مهارت كامل دارد و قريب سى سال است كه به كار نقاشى پرداخته و آثارى هنرمندانه از خود بهجا نهاده است .
نگارنده روزى كه به ديدار حكيم رفتم ، از نزديك تابلوهاى نقاشى او را مشاهده كردم و حقا او را نقاشى هنرمند و چيرهدست يافتم و كارهايش را استادانه ترسيم كرده بود .
دربارهء او بايد گفت حكيم نقاشى شاعر است ، نه شاعرى نقاش ؛ هرچند در شاعرى نيز از ذوق و قريحهء تابناك و توانايى كامل برخوردار مىباشد . وى دربارهء شعر عقايدى دارد ، آن روز كه به ديدارش رفتم شمهاى از نظريات و عقايد خود را بيان داشت . روى همين اصل ، حاضر نشد اشعار تازهاى در اختيارم قرار دهد و از دادن عكس نيز طفره رفت و آنچه مىخوانيد از آثار گذشتهء اوست .