حسينى ( 1370 - 1296 )
حسين حسينى ، در سال 1296 هجرى شمسى در شهر قم چشم به جهان گشود . پس از اتمام تحصيلات ابتدايى در پانزدهسالگى پدر خود را از دست داد . ناچار متكفل مخارج پنج نفر كه تنها ميراث پدر بود ، گرديد .
حسينى تحصيلات متوسطه را ضمن يك شغل آزاد به پايان رسانيد و از فراگرفتن علوم قديمه نيز غفلت نورزيد و در سال 1319 به تهران مهاجرت كرد و در سال 1321 به استخدام بانك ملى درآمد و در همان شهر مشغول كار شد .
حسينى هنگام سكونت در تهران با جرايد همكارى داشت و اشعارش با امضاى مستعار « خروس اخته » در روزنامههاى توفيق ، نسيم شمال و كانون شعرا به چاپ رسيد .
وى در آغاز شاعرى به جنبههاى فكاهى و اجتماعى آن پرداخت .
حسينى در رابطهء همكارى خود با مطبوعات و آثارش چنين مىگويد : « از نيم قرن پيش تاكنون در رابطه با مطبوعات كشور آثار بسيارى داشتهام كه حتى يك درصد آنها در دسترس نبوده و امكان به دست آوردنش نيز برايم ميسّر نيست . »
حسينى پس از چند سال توقف در تهران به زادگاه خود منتقل گرديد و در بانك ملى مشغول به كار شد تا بازنشسته گرديد و سرانجام در سال 1370 شمسى در قم بدرود حيات گفت و در قبرستان نو مدفون گرديد .
حسينى شاعرى خوشذوق و اجتماعى و شوخطبع بود . در جوانى با كمك چند تن از شاعران به تشكيل انجمن ادبى قم به رياست شادروان استاد محمود تندرى ، متخلص به شيوا همت گماشت و پس از فوت تندرى انجمن را در منزل خود تشكيل داد . از آثار او سه