تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 1119

مساهمون:

ص١١١٩

حسابى ( 1333 - 1302 )

احمد حسابى ، از نويسندگان توانا و شاعران زبردست و از قضات عالىرتبه و درستكار وزارت دادگسترى و از خدمتگزاران صديق مردم بود و آثارش بيشتر با امضاهاى مستعار در جرايد و مجلات انتشار يافت و نيز چند اثر از او جداگانه به چاپ رسيد و سرانجام در سال 1333 دار فانى را وداع گفت . اينك شرحى را كه خود نگاشته است ، در زير به نظر خوانندگان مىرسد : « من روز شنبه پانزدهم مردادماه 1302 در تهران خيابان سراب كوچه پشت مسجد قندى به دنيا آمدم . تحصيلات ابتدايى را در مدرسهء اتحاديه و خاقانى و تحصيلات متوسطه را در مدرسهء شرف و دار الفنون به اتمام رسانيده و پس از ختم دورهء دانشكدهء حقوق ، از سال 1324 خدمت قضايى را پذيرفته‌ام . وقتى كه بر ميزهاى رنگ‌رفتهء مدرسهء خاقانى مىنشستم و در حل مسائل حساب ذهن حاضر و مستعد داشتم ، همه فكرى مىكردم جز اينكه روزى بر مسند قضايى تكيه زنم و نقد عمر را در شنودن دعواى عمرو و زيد به سر آورم و به دنبال چند ريالى كه در تدارك معيشت را لازم است صورت ناميمون مفتش ادارى را هرروزه بنگرم و آخر هم از پيشتازان سياست ادارى واپس مانم . زندگانى من از ده‌سالگى تا به امروز ، با مطالعه گذشته و نيك و بد احوال وطنم كه براثر خيانت مردم‌خواران انگليس و آمريكا به محبس تنگى مىماند ، همواره خاطرم را به خود مشغول داشته است . از يازده‌سالگى به معمول بيشتر جوانان ايران ، به شاعرى پرداخته و اوايل كار شوق بسيار داشتم ، اما چون دوسه سالى به دنبال فارسى سره رفته و چندى هم گرفتار خيالات