حبيب
بانو حبيبهء عامرى ، شاعر خوشذوق و نقاش هنرمند ، در شعر حبيب تخلص مىكند . پدرش سيد ابراهيم عامرى عميد الحكماء از آزادىخواهان و مشروطهطلبان به شمار مىرفت و به پاس حسن شهرت و محبوبيتى كه ميان مردم داشت ، در دورهء اول مجلس شوراى ملى به نمايندگى انتخاب گرديد و بعدها در چند كابينه سمت وزارت عدليه و وزارت فوائد عامه را عهدهدار بوده است .
حبيب از سال 1330 به سرودن شعر پرداخت و نخستين مجموعهء اشعار خود را به نام " افسونگر " در سال 1338 چاپ و منتشر ساخت . او در مقدمهء مجموعهء شعر خود چنين مىنويسد : « من در زندگى هرگز ادعاى شعر و شاعرى نداشته و ندارم ، در عرصهاى كه سخنورانى مانند فردوسى و سعدى و حافظ پاى گذاشتهاند ، گام زدن بسيار مشكل است .
من هيچگاه هوس شهرت به سرم نزده و اشعارم را در مجلات نفرستادهام ، چه اينها را فقط براى دل خود ساختهام و اگر خواهش مكرر دوستان و آشنايان نبود ، هرگز به چاپ اين مجموعه مبادرت نمىكردم . »
حبيبهء عامرى سالهاست كه به كار نقاشى پرداخته و در اين راه استعداد و مهارت هنرمندى خود را نشان داده و در نمايشگاههاى متعددى نيز شركت كرده و آثار ارزندهاى به نمايش گذاشته است و تابلوى " پيرى " او نمونهاى از هنر جالب و زيباى او به شمار مىرود .
حبيب در آغاز شاعرى بيشتر به رباعى توجه داشت و آنگاه به غزلسرايى پرداخت و شعرش مورد توجه قرار گرفت . اشعار زير نمونهاى از نظم اوست :