حافظى ( 1335 )
محسن حافظى ، مداح اهل بيت ( ع ) ، فرزند على اكبر ، در سال 1335 هجرى شمسى در كاشان از مادر زاد . وى از كودكى با غم بىپدرى مواجه بود و با محروميت خو گرفت و خود مىگويد : « از همان كودكى بچهها را جمع مىكردم ، يك علم سياه برمىداشتم و ذكر نوحه را به بچههاى همسن و سالم ياد مىدادم و از همان سالها آثار عشق و محبت به اهل بيت اطهار ( ع ) را تجربه مىكردم ، در حال حاضر به مطالعه شعر علاقهمندم و دواوين مورد علاقهام حافظ ، سعدى ، صائب ، نيّر تبريزى ، محيط قمى ، فؤاد كرمانى و پروين اعتصامى و صابر همدانى است . »
حافظى دربارهء آغاز شاعرى خود مىگويد : « در پانزدهسالگى ، توسلى به امام زمان پيدا كردم ، احساس نمودم كه مىتوانم شعر بگويم و اولين شعرم را براى امام زمان ( عج ) گفتم كه مطلعش اين است :
گر قسمتم شود كه ببينم لقاى تو * جان را كنم ز شوق فراوان فداى تو »
حافظى شعرش بيشتر در زمينهء نوحه و غزل مرثيه و مدح خاندان پيامبر ( ص ) است و به دوستان شاعرش نيز توصيه مىكند در اين مقوله شعر بگويند .
حافظى در انجمنهاى ادبى كمتر شركت مىكند ، ولى از مصاحبت مرحوم موسوى آرانى بهرهها برده است و براى دكتر بهنيا ، دبير دبيرستانهاى ديروز و استاد دانشگاههاى امروز ، احترام زيادى قائل است . وى آثارى دارد كه بعضى از آنها چاپ شده و برخى ديگر را آماده چاپ كرده است و كتابهاى " سرود اشك " و " حديث عشق " و " شعلههاى سوزان " و جمعآورى آثار برگزيدهء شاعران در چند مجلد از آن جمله است .