جيحونى ( 1302 )
خانبابا جيحونى ، فرزند احمد بيك ، در سال 1302 هجرى شمسى در كرمانشاه چشم به جهان گشود ، تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در همان شهر به پايان رسانيد .
جيحونى پس از اتمام تحصيلات به استخدام فرهنگ درآمد و در رشتهء ادبيات فارسى در دبيرستانها به تدريس اشتغال ورزيد و از اين رهگذر جمع كثيرى از جوانان از وى دانش اندوخته و هنر آموختهاند و خدماتش در خدمت به فرهنگ و مردم قابل تحسين است و به همين لحاظ مورد احترام جامعهء ديار خود مىباشد .
جيحونى كه تخلص شعرى خود را از نام خانوادگى گرفته است ، از شعراى بنام و خوشذوق و صاحبدل كرمانشاه است و شعر و شاعرى را از آغاز جوانى آغاز كرد و با بزرگان شعر و ادب درآميخت و از محضرشان در شكوفايى شعرش مدد گرفت . وى شاعرى غزلسراست و با اينكه در انواع شعر طبعآزمايى كرده ، اما بيشتر با غزل دمساز است و درعينحال در طنز و مطايبه دست دارد و اشعارش در اين زمينه از لطف بىبهره نيست .
جيحونى در نوشتن انواع خط مهارت دارد و خوش مىنويسد ، اما در نوشتن خط نستعليق توانايى بيشترى از خود نشان داده است . اكنون دوران بازنشستگى را مىگذراند و اوقاتش بيشتر به مطالعهء كتاب و تمرين خط مىگذرد .
هنوز
كارم ز دست رفت و به كار دلم هنوز * جان بر لبم رسيد و تو را مايلم هنوز
در بحر غم فتادم و آب از سرم گذشت * ياران گمان برند كه در ساحلم هنوز