جنّت ( 1318 - 1256 )
بانو فصل بهار ، ملقب به ايران الدوله ، كه در شعر جنّت تخلص كرد ، در سال 1295 هجرى قمرى ديده به جهان گشود و در سال 1359 قمرى در سن شصت و چهارسالگى بدرود حيات گفت .
جنّت ، دختر شاهزاده سلطان حسين ميرزا نير الدوله ، نوادهء فتحعلى شاه قاجار و مادرش دختر حاج فرهاد ميرزا معتمد الدوله مىباشد .
جنّت ، علوم مقدماتى را در خانه پدر نزد آموزگارانى چند فراگرفت و چون به ادبيات و شعر علاقه داشت به مطالعهء دواوين اساتيد شعر و ادب فارسى پرداخت ، ذوق و شوق و قريحتش بيدار گشت و به نظم شعر پرداخت .
جنّت ، گذشته از شعر و شاعرى كه داراى استعداد و قريحه تابناك بود ، به موسيقى نيز علاقه و دلبستگى خاص داشت و ساز را خوش مىنواخت و در ضمن چون به نقاشى علاقه داشت ، چندى نزد استاد كمال الملك به فراگرفتن نقاشى پرداخت و در سال 1299 شمسى براى تكميل هنر نقاشى سفرى به اروپا رفت .
اشعار زير نمونههاى از نظم اوست :
نالهء دل
تا دامنت اى گل به كف خار و خس افتاد * اندر طلب وصل تو هر بوالهوس افتاد
پامال نگردد نكشد محنت گلچين * آن غنچه كه خود دور تر از دسترس افتاد
دارد خبر از حال دل آن بلبل آزاد * كز گردش ايّام به قيد قفس افتاد
ليلىوش من عزم سفر كرد و مرا دل * مجنونصفت اندر پى بانگ جرس افتاد