جلى ( 1298 )
ابو تراب جلى ، در سال 1298 هجرى شمسى شهر دزفول ديده به جهان هستى گشود .
پدرش ميرزا حسين ، متخلص به حقير ، صاحب كتاب مخزن الدّرر و تحفة الابرار بود .
جلى تحصيلات مقدماتى را در زادگاه خود به پاى برد و در سال 1300 شمسى براى تحصيل به بين النّهرين رفت و مدت دو سال در آنجا بزيست و ضمن تحصيل به امور فرهنگى و ادبى و تدريس اشتغال داشت . در سال 1302 به ايران بازگشت و پس از چندى به اراك رفت و با مدير روزنامه عراق همكارى نمود و در سال 1320 شمسى براثر مقالات و اشعار تند و مهيج مدتى مورد تعقيب قرار گرفت و چندى نيز زندانى گرديد و پس از آزادى براثر فشار مأمورين دولت ناگزير شد بار ديگر به عراق برود . در سال 1323 شمسى به تهران آمد و در اين شهر مقيم شد و با مطبوعات همكارى خود را آغاز كرد و هنر خود را در خدمت مردم قرار داد و از اين رهگذر شهرت و محبوبيتى بسزا يافت .
جلى بيشتر آثار خود را با امضاهاى مستعار رنجبر ، خفى ، خوشهچين ، مجيد كامروا ، جليل ، رقم ، رمق ، ندا ، شرر ، ج - آراسته ، فلانى ، بازيگوش ، مزاحم ، ميرزا كاينات ، فيلسوف ، على ورجه و چند نام مستعار ديگر در جرايد و مجلات منتشر كرد و نيز جزوههاى چندى از قبيل طوفان ، اسرار شيطان ، ترانه و عشق و عفت به چاپ رسانيد و چندى هم آثارش در روزنامه فكاهى و انتقادى چلنگر انتشار يافت و كتاب ابراهيم كه از شاهكارهاى نظم فارسى معاصر به شمار مىرود ، از آثار اوست .
جلى از شعراى بزرگ و تواناى معاصر ايران كه نه تنها در اشعار فكاهى و انتقادى از قدرت و مهارت خاصى برخوردار است ، بلكه در سرودن غزل استاد است . علاوه بر اين