تيرا ( 1299 )
دكتر محمد صادقكيا ، كه تخلص خود را در شعر تيرا برگزيد ، فرزند احمد كيا ( مقتدر - الدوله ) در سال 1299 هجرى شمسى در تهران به جهان پا نهاد . وى علوم ابتدايى و متوسطه را در آموزشگاههاى ادب ، ثروت و دار الفنون به پايان رسانيد . ازآنپس در رشتهء ادبيات و زبان فارسى به تحصيل پرداخت و در سال 1320 به اخذ ليسانس نايل آمد . سپس دورهء دكتراى ادبيات را گذرانيد و در سال 1323 در همان رشته به درجه دكترى توفيق يافت و رسالهء دكترى خود را دربارهء واژنامهء طبرى نوشت . آنگاه با سمت دانشيارى در دانشكدهء ادبيات دانشگاه تهران به تدريس پرداخت و در سال 1330 با عنوان استاد زبان و ادبيات پهلوى در آن دانشكده ارتقاء يافت .
دكتر كيا اشعارش از واژههاى تازى خالى است و گاهى واژههاى پهلوى را كه امروز در زبان فارسى از ميان رفته ، به كار مىبرد . اندوه و غم در شعرش به چشم نمىخورد و در شعر بيشتر به آهنگ خوشايند و معناى بلند و شادىانگيز آن توجه دارد . اما بايد گفت كه كارش شاعرى نيست و شعر را به مقتضاى حال نساخته است و عمدهء كوشش و كار او دربارهء زبان پهلوى و زبان فارسى و گويشهاى ايرانى است .
آثارى كه از وى تاكنون به چاپ رسيده بدين شرح است : 1 - واژهء طبرى ، 2 - واژهنامهء گرگانى ( دربارهء گويش پيشين گرگان ) ، 3 - نقطويان يا پسيخانيان ، 4 - ماه فروردين روز خرداد از متنهاى پهلوى ، 5 - چند نمونه از متنهاى پهلوى با واژهنامه ، 6 - داستان جم از متنهاى اوستا و پهلوى با همكارى دكتر مقدم ، 7 - گشته دبيره ، 8 - نوشتهها و پيكرهاى كال چنگال ( گويش آشتيان ) .
اينك چند نمونه از اشعار او :