توفيق ( 1318 - 1265 )
شادروان حسين توفيق ، فرزند نجفقلى ، مدير روزنامهء ادبى و فكاهى توفيق ، در حدود سال 1265 هجرى شمسى در تهران تولد يافت و در بيست و نهم بهمنماه سال 1318 بدرود حيات گفت . سبك دلپسند و شيرينى كه او در سرودن اشعار فكاهى داشت قلوب عدهء زيادى را مجذوب ساخت .
توفيق از اواخر سال 1296 تا اواسط سال 1300 سردبيرى روزنامهء " گل زرد " را به عهده داشت و بيشتر با امضاهاى مستعار اشعار فكاهى را مىسرود و از سال 1301 امتياز روزنامهء توفيق را گرفت و آن را با مزاياى بيشترى منتشر كرد و پس از فوت وى ، فرزندش محمد على توفيق آن را انتشار داد .
حسين توفيق ، شاعرى صبور و شكيبا بود و هرگونه حوادث و ناملايمى را با خونسردى تلقى مىكرد و هيچگاه در زندگى از مسير راستى و درستى منحرف نگرديد . آثار نظمى و نثرى او در دورههاى روزنامهء توفيق به طبع رسيده است .
يكى از روزنامههايى كه در بيدارى و تهييج و تقويت قريحهء نو شاعران تأثير زيادى داشته و آنان را به وادى شعر و شاعرى كشانده است ، روزنامهء توفيق مىباشد . هستند شاعران نامورى كه آغاز كار شاعرى خود را از روزنامهء توفيق شروع كرده و توانايى و شهرتشان در شعر مرهون همين روزنامه بوده است .
روز سياه
محو آن سروقد سبزخط چشمسياهم * كشتهء تير نگاهم بجز اين نيست گناهم
رود و بگذرد از فرقت آن شوخ پريوش * به زمين اشك روانم ز فلك ناوك آهم