تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 929

مساهمون:

ص٩٢٩

توفان ( 1291 )

سيد مهدى فاطمى ، فرزند سيد محمد ، نوادهء سيد جلال الدّين فاطمى امام‌جمعه ، در سال 1291 هجرى شمسى در شهر قم در خانواده‌اى معروف و اصيل قدم به عرصهء هستى نهاد . وى خواندن و نوشتن را در مكتب آموخت و دورهء دبستان را در زادگاه خود به انجام رسانيد و چندى به تحصيل علوم قديمه پرداخت و صرف و نحو را در مدرسه جهانگير خان ( جانى خان ) فراگرفت و دورهء دبيرستان را در تهران به پايان رسانيد . فاطمى براى ادامهء تحصيل به دانشكدهء ادبيات راه يافت و مدت يك سال به تحصيل پرداخت ، اما مشكلات مادى او را از ادامهء تحصيل بازداشت ، ناگزير به خدمت نظام رفت و دورهء دانشكدهء افسرى را به پاى برد و در سال 1319 شمسى به استخدام بانك كشاورزى درآمد و در شهرهاى كاشان و نطنز و شهرضا و اصفهان مأموريت يافت و از سال 1340 ابتدا به دماوند و بعد به كرج انتقال يافت و در سمت معاونت حقوقى بانك به انجام‌وظيفه پرداخت ، تا اينكه در سال 1350 بازنشسته گرديد . فاطمى كه در شعر توفان تخلص مىكند ، از سال 1312 به شعر و شاعرى پرداخت و چون از استعداد و قريحهء ذاتى برخوردار بود ، در انجمن ادبى ايران كه به مديريت استاد محمد على ناصح تشكيل مىشد شركت كرد . به تدريج شعرش پختگى يافت و مورد پسند ادب‌دوستان قرار گرفت و در شعر بيشتر به سرودن غزل پرداخت . توفان در سال 1353 به زادگاه خود بازگشت و در اين شهر اقامت گزيد . نمونه‌هاى زير از نظم اوست :