تمكين ( 1357 - 1299 )
كريم كوهسارى ، فرزند محمود ، در سال 1299 هجرى شمسى در كرمانشاه قدم به عرصهء وجود نهاد ، دوران كودكى را به جاى آنكه به مدرسه رود به كارگاه رفت و براى امرار معاش به كارگرى تن داد و با رنج و زحمت خو گرفت .
كوهسارى بالاخره در چهاردهسالگى به مكتب راه برد و مدت يك سال به خواندن و نوشتن و فراگيرى قرآن و نصاب الصبيان پرداخت ، آنگاه خود را به مدرسه رسانيد و با امتحان ورودى در كلاس سوم پذيرفته شد و مدت دو سال به تحصيل ادامه داد و تا كلاس چهارم پيش رفت ، اما به علت عدم بضاعت مالى ترك دبستان كرد . آنگاه در ادارهء پست و تلگراف به استخدام درآمد و مدت سى سال خدمت كرد و سرانجام در اسفندماه 1357 چشم از جهان فروبست .
تمكين گرچه موفق به ادامهء تحصيل نشد ، اما هوش فوقالعاده و قريحهء خدادادى و ذوق سرشار او را به وادى شعر كشانيد و شاعر نامور ديار خود گرديد و در انجمن ادبى شهر خود شركت جست و به رموز شعر و فنون آن آشنا شد . در آغاز شاعرى " غمگين " تخلص كرد ، اما به درخواست و پيشنهاد مرحوم سيد عبد الكريم غيرت ، شاعر و خوشنويس كرمانشاهى ، تخلص غمگين به " تمكين " تغيير يافت .
تمكين شاعرى غزلسرا بود و غزل را هم خوب مىسرود و علاوه بر شعر فارسى در سرودن غزلهاى كردى نيز مهارت داشت و اشعار كردى او نيز كم از شعر فارسى او نيست . ديوان اشعارش در سال 1369 به كوشش نويسندهء محقق و شاعر ارجمند فرشيد يوسفى در يكصد و چهل صفحه به چاپ رسيد .