پيدا ( 1351 - 1270 )
جعفر پيدا ، فرزند محمد ، در سال 1270 هجرى شمسى در همدان چشم به جهان گشود . در كودكى پدر خود را از دست داد و تحت توجه و كوشش مادر به تحصيل پرداخت و علوم مقدماتى قديمه را چندى فراگرفت .
پيدا براى امرارمعاش ناچار وارد بازار گرديد و در بنگاههاى بازرگانى به شغل حسابدارى اشتغال ورزيد و بيش از چهل و پنج سال در اين پيشه كار كرد و از اين رهگذر معيشت نمود و با آنكه اوقاتش بيشتر مصروف كار حسابدارى بود ، لكن در خارج ساعات كار روزانه توانست علوم ادبيه و عربيه را تا حدودى فراگيرد و از محضر دانشمندان و اساتيد ادب چون مرحوم غمام همدانى كسب فيض كند .
پيدا در سرودن انواع شعر مهارت داشت ، اما طبعش بيشتر به غزلسرايى راغب بود و بيش از انواع شعر به غزل علاقه داشت . سرانجام در سال 1351 چشم از جهان فروبست .
نمونههاى زير از نظم اوست :
كاش
كاش بود از روز اول ديدهء بينا مرا * وز نخستين روز مىدادى دل دانا مرا
گر مرا ، دل بود دانا ، ديده بينا از نخست * بود چون آزادگان هم دين و هم ايما مرا
نى ز عقبى بهرهمندم نه ز دنيا كامياب * آتش نادانى من سوخت سرتاپا مرا
ترك اولى سر نمىزد گر ز آدم در بهشت * بود اكنون جا به زير سايهء طوبا مرا
گلبنى نوخيز بودم در گلستان وجود * سيل غم برخاست بىرحمانه كند از جا مرا
طايرى بودم ولى پر در نياورده هنوز * كاتش عشق جمالت سوخت بىپروا مرا