پژوم ( 1280 )
سيد احمد پژوم شريعتى ، فرزند حاج سيد على ، در سال 1280 هجرى شمسى در سمنان قدم به عرصهء هستى نهاد ، تحصيلات ابتدايى را در مدارس ادب و سعادت و همت شهر خود به پايان رسانيد ، ازآنپس به تهران رفت و دورهء متوسطه را در آليانس فرانسه و دار الفنون به انجام برد .
پژوم در تهران پس از گذراندن كلاس مالى وزارت ماليه ( دارايى ) به استخدام دولت درآمد و پس از طى سالها خدمت ادارى بازنشسته شد .
سيد احمد پژوم از شاعران باذوق و توانايى است كه علاوه بر شعر فارسى به گويش سمنانى نيز شعر مىسرايد و درعينحال اشعار سمنانىاش از چاشنى طنز بىبهره نيست .
پژوم با آنكه بيش از نود سال از عمرش گذشته ، از حافظهء خوبى برخورداراست و اشعار زيادى حفظ دارد و در هر موقع كه اقتضا مىكند از حافظهاش مدد مىگيرد . وى بااينكه سنش اقتضاى فعاليت ندارد ، با اين وصف براى جذب جوانان و پيشرفت شاعران جوان كوشش زيادى مبذول مىدارد و آنان به انجمن ادبى فرامىخواند .
نخل توفانديده
ساكن دشت جنونيم ، از ديار ما مپرس * نخل توفانديدهايم ، از برگ و بار ما مپرس
عالمى را زير پا داريم و از جا مفلسيم * عين توفانيم ، ز آرام و قرار ما مپرس
رو به دريا همچو سيلابيم ره بر ما مبند * آفت خاشاك و خاريم ، از شعار ما مپرس
موج درياى خروشانيم و با ساحل بديم * دشمن آرامشيم ، از كارزار ما مپرس
هركجا صاحبدلى بينيم با وى همدميم * سينه چون آيينه داريم ، از غبار ما مپرس