بينش ( 1325 - 1264 )
تقى آقاولى ، كه در شعر تخلص بينش را برگزيد ، فرزند اسد اللّه ، به سال 1264 هجرى شمسى در تهران ديده به جهان گشود . نياكان بينش اهل شيراز بوده و از آنجا به تهران مهاجرت كردند .
بينش علوم مقدماتى را در مدرسهء ادب به پاى برد و زبان فرانسه را در مدرسهء آليانس فراگرفت ، آنگاه به تحصيل علوم عربى پرداخت و از محضر اساتيد فن ، بخصوص شيخ عبد العلى مؤيد بيدگلى ، كسب فيض كرد .
بينش بيشتر اوقات خود را در مصاحبت اديب الممالك فراهانى صرف كرد . سفرى هم به كردستان رفت و در آنجا به تأسيس آموزشگاهى اقدام كرد و خود به تدريس در آن مدرسه اشتغال ورزيد . پس از چندى به تهران بازگشت و به خدمات فرهنگى خود در وزارت معارف پرداخت تا آنگاه كه صنيع الدّوله وى را به وزارت دارايى منتقل كرد و تا پايان عمر در آن وزارتخانه به انجاموظيفه مشغول بود .
بينش در آغاز پيدايش نهضت مشروطيت ، مجلهء بهلول را داير كرد و با نگارش مقالات انتقادى و فكاهى در بيدارى مردم نقش مؤثرى ايفاء كرد .
بينش در سال 1297 شمسى براثر مخالفت با قرارداد وثوق الدّوله هدف گلوله قرار گرفت و دستش مجروح شد و از اين سوءقصد جان به سلامت برد ، اما به قزوين تبعيد گرديد و در سال 1325 شمسى براثر سكته قلبى درگذشت .
سوداى وصال
من دل به تو از غير تو پرداخته دارم * وين خانهء بىمهر رخت ساخته دارم