بينا ( 1288 )
رضا قربانى ، كه در شعر بينا تخلص مىكند ، در سال 1288 هجرى شمسى برابر هشتم ربيع الاول 1326 قمرى در بندر انزلى پا به عرصهء حيات نهاد . پدرش حسين قرباناف از مردان خيّر و سرشناس آن شهر بود و به كار تجارت و بازرگانى اشتغال داشت .
بينا تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در زادگاه خود به انجام رسانيد ، ازآنپس در يكى از شركتهاى ساختمانى به كار پرداخت ، اما به زودى از اين كار دست كشيد و به اتفاق خانوادهاش از بندر انزلى كوچ كرد و پس از دو سال اقامت در لرستان به تهران بازگشت و در سال 1327 به استخدام بانك ملى درآمد و مأمور خدمت در اصفهان گرديد و سالهاست كه در اين شهر سكونت دارد .
بينا شاعرى باذوق و خوشقريحه است و در سرودن انواع شعر توانايى و مهارت دارد و علاوه بر سرودن شعر ، داستانهاى متعددى نيز نوشته و آثارش در روزنامههاى سايبان و سينا طبع و نشر گرديده است . وى به زبانهاى روسى و فرانسه و تركى آشنايى دارد و از نظر اخلاقى و اجتماعى مردى متين و خليق و مردمدار است . اينك نمونههايى از شعر او :
افشا مكن
از بلا خواهى اگر آسوده جان خويش را * بر كسى افشا مكن راز نهان خويش را
كى شود ايمن ز تير طعنهء خلق جهان * آنكه بى جا مىكشد تيغ زبان خويش را
من كه در خاطر نمىگيرم ز دشمن كينهاى * كى ز خود آزرده سازم دوستان خويش را
پيش دونان آبرو بهر دو نان ريزى چرا * از طريق كار ، كن تحصيل نان خويش را