بهزاد ( 1314 )
دكتر حسين بهزادى ، در سال 1314 هجرى شمسى در اندوهجرد كرمان قدم به عرصهء هستى نهاد . پدرش صفر بهزادى از شاعران توانا بود و در بديههگوييهاى طنزآميز كمنظير .
بهزادى تحصيلات ابتدايى را در زادگاهش به پايان رسانيد و قسمتى از دورهء متوسطه را در كرمان و قسمت ديگر را در زابل به انجام رسانيد و ضمن تحصيل به شغل معلمى پرداخت تا هم راه معيشتى در پيش داشته باشد و هم بتواند به تحصيل ادامه دهد .
بهزاد پس از اتمام دورهء دبيرستان براى ادامهء تحصيل رهسپار مشهد شد و در رشتهء علوم انسانى در دانشگاه آن شهر به تحصيل پرداخت و به اخذ ليسانس نايل آمد ، آنگاه براى تكميل تحصيل عازم تهران گرديد و دورهء دكترى زبان و ادبيات فارسى را تمام كرد و در ضمن موفق شد دورهء مديريت و اصول حسابدارى را نيز بگذراند .
بهزادى از سال 1348 براى تدريس به دانشگاه راه يافت و ضمن تدريس به سمت نمايندهء گروه زبان و ادبيات در دورهء شبانه برگزيده شد و هم سرپرستى انتشارات و مديريت مجلهء دانشكده به او محول گرديد .
بهزادى كه در شعر گاهى بهزاد تخلص مىكند ، كار شعر و شاعرى را از دوران تحصيل در دبستان آغاز كرد . در كلاس چهارم ابتدايى بود كه نخستين شعر خود را درباره دوستش رستم . . . سرود . آن روزها در اندوهجرد معيار برترى افراد به شعر و شاعرى بود و با زبان شعر به مدح و ذم يكديگر مىپرداختند .
بهزادى مىگويد : « كلاس پنجم ابتدايى را تمام كرده بودم كه موضوع مناظره بين شعراى دو روستاى اندوهجرد و سيرج درگرفت و اين موضوع سبب گرديد كه من نيز در اين مناظره شركت كنم ، از آن زمان قريحه شاعرىام به كار افتاد و به مناسبتهاى مختلف به