بهروزى ( 1300 )
محمد جواد بهروزى ، فرزند بهروز ، در سال 1300 هجرى شمسى در بوشهر به دنيا پا نهاد .
وى علوم ابتدايى و متوسطه را در زادگاه خود فراگرفت و در سال 1320 شمسى به دريافت گواهينامهء ديپلم توفيق يافت .
بهروزى ازآنپس به خدمت فرهنگ درآمد و بهعنوان دبير دبيرستانهاى شيراز به تدريس پرداخت و در سال 1325 شمسى براى ادامهء تحصيل رهسپار تهران شد و به دانشكدهء ادبيات راه يافت و در رشتهء زبان و ادبيات فارسى به تحصيل ادامه داد و به دريافت ليسانس نايل آمد .
بهروزى در سال 1326 شمسى قسمتى از اشعار خود را به نام غوغاى جوانى يا شرارههاى عشق انتشار داد و آثار ديگر او به اين شرح است : شرارههاى عشق ، لغزها ، شهر سبز ، تقويم تاريخى ، چيستان در ادبيات فارسى ، نيكوكاران فارس ، علوم اجتماعى ( در سه جلد ) ، تاريخ گيتى ( در سه جلد ) ، جغرافياى گيتى ( در سه جلد ) ، پرسشهاى علوم اجتماعى ، و چند اثر ديگر او بدين شرح آمادهء چاپ است : راهنماى آثار تاريخى كازرون ، يادبود ياران ، راز باران ، تبخالها ، آيينهء تاريخ ( در چهار جلد ) ، گلهاى شهر سبز ، رمز اعداد در ادبيات فارسى ، زن شاهكار آفرينش .
خونطپيده
به ناز رفتى و رندانهام نديده گرفتى * تو خود رميدى و ما را ز خود رميده گرفتى
بهاى بوسهاى اى ماه كز لب تو گرفتم * هزار گوهر اشكم ز راه ديده گرفتى