بهار ( 1330 - 1265 )
محمد تقى ملكالشّعراء بهار ، فرزند محمد كاظم ، ملكالشّعراى آستان قدس رضوى ، در سال 1304 هجرى قمرى در مشهد از مادر زاد . علوم ادبيه و عربيه را از اساتيد ادب عصر فراگرفت و هنوز شوط هجدهمين سال عمر را به پايان نرسانده بود كه پدرش زندگانى را بدرود گفت و بهار سرپرست و مسئول اداره امور خانواده گرديد .
بهار در نهضت آزادىخواهى مشروطهطلبان مجاهدتها كرد و در سال 1328 قمرى ، روزنامه نوبهار را منتشر كرد و به راهنمايى و بيدارى مردم كمك شايانى نمود و سال بعد روزنامهء تازه بهار را بر جهان مطبوعات افزود .
در سال 1333 قمرى از طرف مردم مشهد به نمايندگى مجلس شوراى ملى انتخاب ، و به تهران رهسپار گرديد و در سال 1335 قمرى ، به نشر مجلهء دانشكده پرداخت و در همان سال روزنامهء نوبهار را از نو داير كرد و در سال 1338 قمرى ، مديريت روزنامهء ايران كه نيمهرسمى بود به او محوّل گرديد . از سال 1307 شمسى به سمت استاد زبان و ادبيات فارسى دانشگاه تهران تعيين شد و در دانشكدهء ادبيات به تدريس پرداخت .
بهار در سال 1325 شمسى با قوام السلطنه نخستوزير وقت همكارى نمود و در تأسيس حزب دموكرات نقش مؤثر و فعالى ايفا كرد و از آن حزب به نمايندگى مجلس شوراى ملى منتخب و رئيس فراكسيون پارلمانى آن حزب گرديد . در تابستان 1326 شمسى به علت كسالت به سوئيس رهسپار شد و پس از چندى به ايران بازگشت و از غوغاى اجتماع خود را بر كنار داشت ، تا آنكه كسالت تخفيف يافت و در مردادماه 1329 رهبر جمعيت ايرانى هواداران صلح گرديد و در ارديبهشت سال 1330 چشم از جهان فروبست .