بلالى ( 1315 )
على اكبر بلالى ، از شاعران نوپرداز همدان است كه از استعداد سرشار و تخيل لطيف و عالى در شعر برخوردار مىباشد . خود در شرححالش چنين مىنويسد :
« در سال 1315 شمسى در همدان متولد شدم . هنوز به سن هفتسالگى نرسيده بودم كه پدرم جهان را ترك گفت و من مانند هزاران نفر ديگر كه سرنوشتى چون سرنوشت من دارند يكه و تنها در اعماق اجتماع رها شدم ، با زحمات طاقتفرسايى دورهء تحصيلات ابتدايى را گذرانده و با رنجهاى طاقتفرساترى دورهء اول دبيرستان را تمام كردم ، در سال 1333 از دانشسراى مقدماتى فارغ التحصيل شدم ، بنابه پارهاى از مشكلات نتوانستم بيشتر از ششم ادبى تحصيلم را ادامه دهم و به ناچار به شغل معلمى پرداختم . در سالهاى تحصيل ، شيفتهء ديوان حافظ بودم ، بعد نيما را شناختم و گمشدهء خود را در افسانهء او يافتم و اكنون هم گاهى كه احساسى دست مىدهد ورقى چند سياه مىكنم » .
نمونههاى زير از شعر اوست :
طلسم
سر زير بال كردهام از وحشت سكوت * و ز هرچه هست رشتهء الفت گسستهام
ديريست تا كه فارغ از هاىهوى دهر * چون بوم ، دل غمينم و تنها نشستهام
* *
نتوانم اى دريغ كه در شورهزارها * آنجا كه ريگها ز عطش نعره مىكشند
در كورهء تبآور خورشيد نيمروز * چترى زنم كه سايهء آن را به سر كشند
* *