بلاغى ( 1290 )
سيد صدر الدّين بلاغى ، فرزند سيد مير محمد حسن ، در سال 1290 هجرى شمسى در شهر نايين از مادر زاد . تا سيزدهسالگى در زادگاه خود به تحصيل علوم مقدماتى پرداخت و از تعليم و تربيت پدر نيز بهرهمند گرديد .
سيد صدر الدّين بلاغى براى ادامه تحصيل رهسپار اصفهان شد و به تحصيل علوم ادبى و منطق و فقه و اصول اشتغال ورزيد و مدت شش سال در حوزههاى درس اساتيد و افاضل عصر به دانشاندوزى پرداخت .
بلاغى ازآنپس آهنگ شيراز كرد و مدت يازده سال در اين شهر به تحصيل علوم عقلى پرداخت و حكمت و فلسفه را از محضر اساتيد عصر فراگرفت و در ضمن به تدريس در آموزشگاههاى آن شهر اشتغال ورزيد و از وعظ و خطابه و تبليغ دينى غافل نماند و گويندهاى توانا گرديد .
بلاغى در سال 1318 شمسى به خراسان رفت و در اين شهر به تدريس و تبليغ پرداخت و مدت دو سال در آنجا بماند . در سال 1320 شمسى به تهران عزيمت كرد و در اين شهر رحل اقامت افكند و در آموزش و پرورش به تدريس پرداخت و آثارى از خود بر جاى نهاد كه طبع و نشر شد : 1 - مجموعهء سخنرانيها ، 2 - ترجمه صحيفه سجاديه ، 3 - قصص قرآن و فرهنگ آن .
بلاغى در شعر و شاعرى از ذوق و قريحهء روشنى برخوردار است و در سرودن انواع شعر توانايى و مهارت دارد و شعرش از مضامين نو و تازه مشحون است .