بقا ( 1308 )
على باقرزاده ، كه در شعر بقا تخلص مىكند ، فرزند على اكبر در سال 1308 هجرى شمسى در مشهد ديده به جهان گشود . پدر و مادر باقرزاده يزدى و از يزدىهايى هستند كه به مشهد مهاجرت كرده و در اين شهر رحل اقامت افكندهاند ، بنابراين يزدىها او را در شمار شعراى يزد مىشمارند و خراسانىها او را مشهدى مىدانند .
باقرزاده تحصيلات خود را در زادگاهش به انجام رسانيد و چون داراى حافظهاى قوى و نيرومند بود و به شعر و ادب شوق و علاقهاى وافر داشت ، توانست از محضر اساتيدى چون على اكبر نوغانى ، اديب محمد تقى نيشابورى ، جلال الدّين همايى ، بديع الزمان فروزانفر ، سعيد نفيسى و مجتبى مينوى كسب فيض كند و به دانش خود بيفزايد .
باقرزاده در سال 1326 پدر خود را از دست داد و سرپرستى خانواده برعهدهاش قرار گرفت و به كسب و تجارت پرداخت و از اين رهگذر امرار معاش كرد و در ضمن بيست و چهار سال است كه عضو هيئتمديره و سرپرست شركت ثابت ( كارخانهء قند فريمان ) مىباشد و مسافرتهايى نيز به داخل و خارج كشور نمود و در خلال فعاليتهاى بازرگانى به سير آفاق و انفس پرداخت و از اين سفرها بهرههاى فراوان كسب كرد .
بقا شاعرى هنرمند و خوشذوق و تواناست و مهارتش بيشتر در سرودن قطعه است ؛ هرچند در انواع شعر طبعآزمايى كرده و از عهدهء آن به خوبى برآمده است . وى با بيشتر شعراى معاصر و سخنشناسان مكاتبات ادبى دارد و شايد كمتر شاعرى است كه به اندازه او اخوانيات داشته باشد و نمونههاى آن در دو ديوان اميرى فيروزكوهى و احمد گلچين معانى و كتاب ده مقاله اثر وى مندرج است و برخى از منظومههاى او به زبان انگليسى نيز ترجمه شده است و همچنين مقالات و اشعارش در سى و پنج سال اخير دربارهء ادبيات و