بشرى ( 1302 )
بانو بشرى آزاده ، كه در شعر تخلص بشرى را برگزيد ، فرزند محمود در سال 1302 هجرى شمسى در شهر بابل ديده به جهان گشود و در زادگاه خود به تحصيل دانش پرداخت و چون زندگى زناشويى را آغاز كرد ، از ادامهء تحصيل بازماند .
بانو بشرى شاعرى آزاده و خوشذوق و با قريحت روشن كه اشعارش گاهى در مجلات تهران به چاپ مىرسيد و در سرودن انواع شعر قدرت و توانايى از خود نشان داد و قريحت تابناكش او را در سرودن شعر رهنمون گرديد . اينك چند نمونه از نظم او :
دل خونين
چند با يكتن تنها كشم اين بار گران را * چند با كس نكنم عرضه من اسرار نهان را
چند با اين دل خونين كه چو غم آمده در جوش * مهر بر لب زنم از بيم فروبسته دهان را
چند اى چرخ فسونكار ببينم ستم تو * ناله پنهان كنم آهسته و نگشام زبان را
تو هنوزم به بهاران نشكفته گل اميد * تا گه از جور نمودى به من خسته خزان را
گلى از باغ طرب در همهء عمر نچيده * بايد هر لحظه كشم محنت خاران و خسان را