ايمان ( 1310 )
خليل مرادپور ، فرزند ميرزا آقا ، كه تخلص ايمان را در شعر برگزيد ، اما كمتر از آن در شعر خود استفاده مىكند . وى در سال 1310 هجرى شمسى در كرمانشاه چشم به جهان گشود .
مرادپور تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در زادگاه خود به پايان رسانيد ، آنگاه به استخدام وزارت آموزش و پرورش درآمد و در مدارس شهر خود به تدريس و تعليم نوباوگان پرداخت و در سال 1357 پس از سى و يك سال خدمت فرهنگى بازنشسته گرديد .
مرادپور در انجمنهاى ادبى شهر خود شركت جست و شعرش را عرضه داشت و مورد سنجش و نقد قرار گرفت . خود در اينباره گويد : « انجمن ادبى سخن كه به همت والاى اخوان قريشىزاده كه از شعراى به نام اين خطه هستند اداره مىشد و من از خرمن دانش و انديشهء آنان بهقدر وسع كسب فيض كردم . »
ايمان از ميان انواع شعر فارسى بيشتر طبعش به غزلسرايى راغب است و گاهى در شعر چهار پاره طبعآزمايى مىكند . نمونههاى زير از نظم اوست :
سايهء اميد
من عاشقم ز هرچه بود دل بريدهام * تا در مقام دوست به جايى رسيدهام
من آن لهيب سركش سوزان آتشم * هستى خود به شعلهء آتش كشيدهام
در كوى دوست زهد ريايى نمىخرند * زينرو ز زاهدان ريايى رميدهاند
شد ذرّهذرّه عشق تو بر جانم آشنا * از پود عشق هستى خود را تنيدهام
با ما مگو ز حسرت هجران و درد و غم * من طعم تلخ اندُه و حرمان چشيدهام