اميرى ( 1299 )
دكتر منوچهر اميرى ، در سال 1299 هجرى شمسى در كرمانشاه ديده به جهان گشود .
مادرش كرمانشاهى و پدرش حسن اميرى تهرانى و نوادهء حاج محمد تقى امير الامراء از رجال دورهء قاجار بود و نام خانوادگى اميرى به دو منسوب است .
اميرى در كودكى به اتفاق خانواده به تهران آمد و پس از مدتى به تبريز رفت و تحصيلات ابتدايى را در اين شهر به پاى برد و در سال 1314 به تهران بازگشت و پس از يك سال به اصفهان عزيمت كرد و در سال 1316 به تهران آمد و در كالج آمريكايى البرز به تحصيل دورهء متوسطه پرداخت و پس از اتمام دورهء دبيرستان به دانشكدهء ادبيات دانشگاه تهران راه يافت و به اخذ ليسانس در رشتهء زبان و ادبيات فارسى نايل آمد و در سال 1322 پس از انجام خدمت نظام چند سالى در سازمانهاى دولتى انجاموظيفه كرد و سرانجام به وزارت آموزش و پرورش منتقل شد و در دانشسراى عالى به تدريس پرداخت و در خلال تدريس دورهء دكترى زبان و ادبيات فارسى را گذراند و فارغ التحصيل گرديد .
دكتر اميرى از سال 1342 تا 1348 بهعنوان نمايندهء فرهنگ و هنر در آمريكا ، امور فرهنگى و دانشگاهى را عهدهدار بود و پس از بازگشت به ايران به تدريس در دانشكدهء ارتباطات اجتماعى و مدرسهء عالى ادبيات اشتغال ورزيد و در سال 1350 به دعوت دانشگاه يونا به امريكا رفت و دو سالى در آنجا به تدريس پرداخت و در بازگشت به ايران به سمت استادى دانشكدهء علوم و ادبيات دانشگاه شيراز منصوب و سرانجام در سال 1365 بنابه تقاضاى شخصى بازنشسته گرديد . در سالهاى اخير بنابه مقتضيات خانوادگى ناچار شد به قول خودش در غربت غرب اقامت كند ، تا اواخر مهر ماه 1370 كه بنابه دعوت كنگرهء بزرگداشت خواجو به ايران بازگشت و بر آن شد كه بقيهء عمر خود را در خاك ايران