اعتمادى ( 1289 )
سيد جلال الدّين اعتمادى ، فرزند سيد محمد ، در سال 1289 هجرى شمسى در ميان يك خانوادهء معروف اما متعصب و مذهبى در شهر قم ديده به جهان گشود . در كودكى پدر خود را از دست داد و به قول خود ، با بختى خفته و خاطرى آشفته ، تحصيلات ابتدايى را در مدرسهء باقريه به پايان رسانيد و چندى نيز به تحصيل علوم قديمه پرداخت و صرف و نحو را از محضر حاج شيخ عبد الرزاق فراگرفت .
اعتمادى در سال 1312 براى ادامهء تحصيل به تهران رهسپار شد و در دبيرستان دار الفنون به تحصيل اشتغال ورزيد و به اخذ ديپلم نايل آمد ، آنگاه براى تكميل تحصيلات وارد دانشكدهء حقوق شد و در عين حال كه به تحصيل اشتغال داشت در وزارت كشاورزى به كار پرداخت و پس از اتمام دورهء دانشكدهء حقوق و دريافت ليسانس در رشتهء قضايى ، دورهء دكتراى حقوق را دنبال كرد ، ولى بعد از يك سال از فعاليت باز ايستاد ، سرانجام دورهء دكتراى حقوق به عللى منحل گرديد و در سال 1355 از دانشكدهء علوم ادارى و بازرگانى فارغ التحصيل شد و به اخذ مدرك فوقليسانس توفيق يافت .
اعتمادى در آغاز شاعرى سوزان تخلص مىكرد ، ازآنپس اعتمادى را تخلص شعرى خود قرار داد . وى از زمانى كه در دبيرستان دار الفنون به تحصيل اشتغال داشت ، عشق و علاقهء وافرى به شعر و ادب از خود نشان داد و در انجمن ادبى دار الفنون كه تحت سرپرستى شادروان اميرخيزى ، رئيس دبيرستان ، و با همكارى ناظرزاده كرمانى تشكيل مىشد شركت مىكرد و غير از محصلين ارباب ذوق و ادبا نيز در اين انجمن حضور مىيافتند ، اعتمادى كه استعداد و قريحهء شاعرى داشت مىدانى براى رشد و كمالش در شعر يافت و با سرودن اشعار و عرضه كردن آن در انجمن شعرش طرف توجه واقع شد و