اطهرى ( 1305 )
على اطهرى ، فرزند احمد ، در سال 1305 هجرى شمسى در كرمان قدم به عرصهء هستى نهاد . يكساله بود كه مادرش را از دست داد و سرپرستى او را مادربزرگش به عهده گرفت و همچون مادرى مهربان و فداكار به پرورش او اهتمام ورزيد . در اين ميان پدر كمترين مسئوليتى احساس نكرد ، بنابراين دوران كودكى و نوجوانى را با رنج و تلخكامى سپرى ساخت .
اطهرى تحصيلات ابتدايى و دورهء متوسطه را تا سوم دبيرستان بيشتر نتوانست ادامه دهد ، زيرا پدرش او را از تحصيل بازگرفت تا دستيار خود گرداند و به كسب و كارش مدد رساند . اين دوران نيز براى اطهرى دشوارترين و روحفرساترين ايام به شمار رفت . ناگزير پس از چند سال تلاش بىثمر از كار پدر كنار كشيد و با تلاش مجدد به كار پرداخت و توانست ذخيرهاى اندوخته سازد . بارى ، از زادگاهش بيرون آمد و راهى تهران شد .
اطهرى در تهران نخست به تأسيس كتابفروشى اقدام كرد ، اما كتابخانهاش مركز دوستان و علاقهمندان او شد نه محل كسب و كار ؛ ازاينروى دير نپاييد و كتابفروشى تعطيل گرديد . ازآنپس دكتر پرويز خانلرى او را به همكارى با بنياد فرهنگ ايران فرا خواند و سالى چند اين همكارى ادامه داشت تا آنگاه كه به استخدام وزارت كشاورزى درآمد و در سال 1348 بازنشسته شد .
اطهرى شعر و شاعرى را از چهاردهسالگى آغاز كرد و چون از استعداد و قريحه خدادادى برخوردار بود به تدريج شعرش رونق و شكوفايى يافت و بر سر زبانها افتاد و با راديو همكارى كرد و قطعاتى از آثارش را بعضى خوانندگان راديو خواندهاند و ضبط شده است .