اشرف ( 1290 )
بانو اشرف مشكاتى ، فرزند حاج على اكبر مشكاتى ( مشكاة السلطنه ) و همسر يوسف خان منجمى لنگرودى و مادرش خواهر عيسى خان منجمباشى و مادربزرگش شاه جهان دختر فتحعلى شاه قاجار است .
اشرف در سال 1290 هجرى شمسى در تهران ديده به جهان گشود . علوم ابتدايى و متوسطه را در همان شهر به پايان رسانيد ، ازآنپس براى ادامهء تحصيل به اتفاق پدرش به صوب پاريس رهسپار گرديد و چندى در آنجا اقامت گزيد ، آنگاه به ايران بازگشت و به خدمات فرهنگى اشتغال ورزيد و چند سالى در قاسمآباد در نزديكى رامسر در املاك موروثى به سر برد و به تنظيم امور كشاورزى و مطالعه و نوشتن و سرودن اشعار پرداخت و آرزويش ترقى ميهن عزيز و آسايش افراد مملكت مخصوصا پيشرفت فرهنگ و ترقيات بانوان بود .
بانو اشرف مشكاتى در شمار شاعران و نويسندگان خوشذوق و نيكوقريحه است و در نهايت سادگى و روانى شعر مىسرايد و در سال 1329 در مسابقهء انجمن ادبى پاكستان به مناسبت شعر برف و زغال خود به دريافت جايزه موفق گرديد .
اشعار زير نمونههايى از نظم اوست :
برف و زغال
ريخت يكى تودهء برفى سفيد * بر سر يكبار سياه زغال
برف چو آن چهر سيه ديد ، گفت * آه تنم گشت دچار و بال
وه عجب اين يار سيهروى كيست * ماندن من هست به نزدش محال