ارفع ( 1313 )
هادى صادقپور ، متخلص به ارفع ، فرزند مهدى ، در اسفندماه 1313 شمسى در شهر كرمانشاه ديده به جهان گشود ، تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در زادگاه خود به پاى برد و در رشتهء ادبى ديپلم گرفت ، آنگاه به استخدام وزارت آموزش و پرورش درآمد و در همان شهر خود به تدريس پرداخت و سالها عهدهدار تعليم و تربيت جوانان دانشآموز بود و در سال 1363 بازنشسته گرديد .
ارفع شعر و شاعرى را از دوران تحصيل آغاز كرد و اشعارش در روزنامهها و مجلههاى شهر خود و تهران به چاپ مىرسيد و در انجمن ادبى شهر خود نيز شركت جست و در سرودن انواع شعر مهارت يافت ، اما طبعش به سرودن غزل بيشتر راغب است و اشعارش از شور و حال و كشش خاصى برخوردار مىباشد . وى در آغاز مونس تخلص كرد ، اما چون مرحوم ذو الرئاستين مونس عليشاه ، مونس تخلص مىكرد ، به احترام او از اين تخلص چشم پوشيد و آن را به ارفع تبديل ساخت .
ارفع پس از آنكه بازنشسته گرديد اوقاتش را بيشتر به مطالعه و تحقيق و تتبع در احوال و آثار شعراى كرمانشاه مىگذراند و تاكنون دواوين : مضطر ، بيدل ، سرورى ، محرم ، كوثر ، رضوان ، كلهر ، بسمل ، و شباب را جمعآورى و تصحيح كرده است و در سال 1342 شمسى ديوان آصفى هروى را تصحيح و به چاپ رسانيد .
اشعارى كه در اينجا آوردهام ، از آثار گذشتهء اوست كه سالها پيش در اختيارم قرار داده بود .