اديب ( 1300 )
عبد العلى برومند ، متخلص به اديب ، در سال 1300 هجرى شمسى در شهرك گزبرخوار از توابع اصفهان ، چشم به جهان گشود . پدرش مصطفى قلى پيشهء كشاورزى داشت و مورد احترام مردم بود .
اديب ، خواندن و نوشتن و يادگيرى خط را در زادگاه خود نزد معلم سرخانه فراگرفت ، ازآنپس به اصفهان رفت و دورهء دبستان تا سوم متوسطه را در مدرسه ملى فرهنگ تحصيل كرد و دورهء دوم متوسطه را در دبيرستان صارميه به پاى برد و در سال 1321 موفق به دريافت ديپلم گرديد . آنگاه به تهران عزيمت كرد و به دانشگاه راه يافت و در رشتهء حقوق به تحصيل ادامه داد و در سال 1324 به اخذ ليسانس از دانشكدهء حقوق نايل آمد و به شغل وكالت پرداخت .
اديب از دورهء دوم دبيرستان شوق مطالعه دواوين در او پديدار گرديد و از اشعار اديب الممالك فراهانى و ملكالشعراء بهار و ايرج ميرزا مايه گرفت و به سرودن شعر پرداخت و از سال 1324 اشعارش در جرايد و مجلات اخگر ، عرفان اصفهان ، نوبهار ، ايران ما ، دماوند ، گلهاى رنگارنگ ، نداى آزادى و صداى ايران چاپ شد .
اديب در سال 1323 نخستين مجموعه شعرش به نام نالههاى وطن طبع و نشر شد و دومين اثر منظوم وى به نام سرود رهايى به چاپ رسيد و دردآشنا مجموعهء غزليات او در سال 1362 انتشار يافت و پيرامون غزليات حافظ نيز تحقيق كرد كه طبع و منتشر شده است .
اديب در شعر ، سبك اساتيد شعراى خراسان ( تركستان ) را پيروى كرد و قصايدش نمودار اين شيوهء شعرى اوست :