تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 224

مساهمون:

ص٢٢٤

اديب ( 1302 - 1272 )

ميرزا محمد باقر بقايى ، معروف به اديب نايينى ، فرزند ميرزا محمد على ، از شاعران توانا و از فرهنگيان بنامى است كه موجد مدرسهء جديد در نايين بود و بسيارى از شخصيتهاى معروف آن شهر دست‌پروردگان او بودند و در سال 1302 هجرى شمسى در سىسالگى ديده از جهان فروبست و در مصلاى عتيق زادگاهش ( نايين ) مدفون گرديد . سيد عبد الحجة بلاغى در كتاب انساب نايين در شرح‌حالش چنين مىنگارد : « ميرزا باقر خان اديب ، از جوانان فاضل و وزين و داراى افكار بلند و متين و موجد اولين مدرسهء جديد در نايين بود و دبيرستان امروزى نايين بنيادش به دست او نهاده شد . اديب با اينكه خود به شخصه مدير مدرسه بود ، در تمام كلاسها چند ساعتى تدريس مىكرد و پيشرفت محصلين هوشمند و بااستعداد نايين با اين طرز سرپرستى ترقيات محير العقول را نويد مىداد . و اگر ادامه يافته بود ، يكى از بهترين دانشگاههاى جهان محسوب مىگشت . در اين مدرسه فارسى و عربى و علوم رياضى و غيره تحت نظر معلمين كارآزموده تدريس مىشد . اهميت مدرسه مرحوم اديب در اين بود كه رابط بين مدارس قديم و جديد و جامع مزايا و عادم نقايص هر دو بود ، نظير وضعيت قديم دار الفنون بلكه بهتر . نگارنده خود نيز چندى را در محضر فيض اثر اديب كامياب بود ، افسوس كه چنين افتخارى نصيب نايين نشد ، هنوز هم اسم اديب آن پدر روحانى كه شنيده مىشد در فراقش اشك تحسر از ديدگان ارباب انصاف و معرفت كه سمت تلمذ او را داشتند جارى مىگردد ، او رفت و اگر عقبى نداشت نهالهاى اولاد معنى بسيارى را ماتم‌زده بر جاى گذارد . او در شعر يد طولايى داشت ، چند روز قبل از وفات خود در نهايت صحت و سلامت اشعارى سرود و خبر از مرگ خود داد و ترجيع آن اشعار اين است . »