اخلاقى ( 1341 )
زكريا اخلاقى ، فرزند عباس ، در سال 1341 هجرى شمسى در شهرستان ميبد ، از توابع استان يزد چشم به جهان گشود ، تحصيلات مقدماتى را در زادگاهش به انجام رسانيد و در سال 1358 به تحصيل علوم دينيه روى آورد و مقدارى از مقدمات را در حوزهء علميه شهر خود آموخت ، آنگاه به شهر يزد عزيمت كرد و در مدرسههاى خان و مصلى به تحصيل پرداخت و در اوايل سال 1360 براى ادامهء تحصيل راهى قم شد و در حوزهء علميه اين شهر به تحصيل اشتغال ورزيد و هماكنون دورهء خارج از سطح را مىگذراند .
اخلاقى از سال 1360 به سرودن شعر پرداخت و براثر معاشرت با مرحوم رمضانعلى گلدون كه فردى خوشذوق و با شعر و ادب و فنون آن آشنايى داشت با رموز شعر آگاه گرديد . خود مىگويد : « تا اين زمان هيچگاه سرودن شعر را جدى نگرفته ، اما در همين حد نيز با غالب مطبوعات كشور همكارى داشته و كارهايى از نوع غزل سرودهام . »
اخلاقى از ميان شعراى متقدم به اشعار حافظ شيرازى ، لسان الغيب ، بيشتر از ديگران شاعران ابراز علاقه مىكند و سبك او را در شعر مىپسندد .
تفسير لطيف
گل ، دفتر اسرار خداوند گشودهست * صحرا ورق تازهاى از پند گشودهست
آيينهء عريانى زيباى معانيست * اين جملهء سبزى كه خداوند گشودهست
شور سحر حشر اگر باورتان نيست * گل محصف صدبرگ به سوگند گشودهست
تقرير اديبانهء برهان معاد است * فصلى كه نسيم از پى اسفند گشودهست
تفسير لطيفيست ز پاكى دل كوه * آن چشمه كه از چشم دماوند گشودهست