تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 191

مساهمون:

ص١٩١

اختر ( 1320 )

سيد احمد موسوى ، متخلص به اختر ، فرزند سيد صدر الدّين ، در سال 1320 هجرى شمسى در شهر قم در خانواده‌اى اصيل چشم به جهان هستى گشود . وى نوهء دخترى مرحوم آية اللّه حاج ميرزا محمد ارباب از مراجع روحانى و معاريف شاخص شهر قم مىباشد . سيد احمد موسوى تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در زادگاه خود به انجام رسانيد و در سال 1341 به استخدام آموزش و پرورش درآمد و در ضمن خدمت ، دوره‌هاى كارآموزى تربيت معلّم را گذراند و در مدارس شهر خود به كار تدريس اشتغال ورزيد . اختر قريحهء شاعرى را از جدّ اعلى ، محمد تقى بيك ارباب و نياى خود ، حاج ميرزا محمد ارباب به ارث برد و از سال دوم دبيرستان آغاز شاعرى كرد و در انجمن ادبى قم عضويت يافت و از محضر شاعران برجسته‌اى چون شادروان تقى رزاقى و شادروان حسين حسينى ، ابو القاسم فاطمى ( توفان ) و شمس الدّين مجاهدى بهره‌مند گرديد و آثارش در روزنامه‌هاى استوار قم و نور خراسان مشهد و مجله‌هاى اميد ايران و اطلاعات هفتگى و نشريه اشك قلم به چاپ رسيد . نمونه‌هاى زير از نظم اوست :

رند ديرين

من رند ديرينم مرا بگذار و بگذر * عشق است آيينم مرا بگذار و بگذر بيدارى من حاصلى جز غم ندارد * در خواب سنگينم مرا بگذار و بگذر مژگان سياهى با نگاهى زندگىسوز * برده دل و دينم مرا بگذار و بگذر فرهادم و در دل نباشد هيچ نقشى * جز نقش شيرينم مرا بگذار و بگذر