احمدى ( 1306 )
دكتر حسن احمدى ، در اول بهمنماه 1306 هجرى شمسى در شهرك گيوى خلخال در خانوادهاى متوسط الحال پا به جهان هستى گذاشت . پدرش ( شريف ) داروخانه داشت و خود به تجربت قرصها و كپسولهايى مىساخت و حتىالمقدور در رفع آلام دردمندان مىكوشيد . در ضمن داروخانهاش مجمع اهل علم و ادب و نيز مركز گرهگشاى درماندگان بود .
احمدى پس از تحصيلات مقدماتى به استخدام فرهنگ درآمد و از سال 1325 تا 1332 در سمتهاى آموزگارى و معاونت و مديريت دبستان و سرپرستى دبيرستان خدمت كرد . پس از كودتاى بيست و هشتم مرداد به خاطر همدلى با مردم به رزجآباد تبعيد شد و پس از يك سال به تبريز منتقل گرديد و همچنان به كار تدريس پرداخت و در سال 1339 از دو رشتهء زبان و ادبيات فارسى و علوم تربيتى و روانشناسى موفق به دريافت ليسانس شد و در مهر ماه همان سال به تهران انتقال يافت و ضمن تدريس در مراكز تربيت معلم و دبيرستانها فوقليسانس خود را در دانشسراى عالى ( تربيت معلم ) گرفت و در سال 1360 دورهء دكترى زبان و ادبيات فارسى را پى گرفت و در سال 1364 فارغ التحصيل شد .
دكتر احمدى از نخستين سال تحصيل در رشتهء دكترى ادبيات بنابه درخواست دكتر معين به جمع مؤلفان لغتنامه پيوست و در تأليف بيست و چهار مجلد آن مشاركت داشت و از سال 1349 نيز در تأليف كتابهاى فارسى و دستور وزارت آموزش و پرورش همكارى كرد و توفيق چندين اثر ، مانند : ادب و نگارش ، و گزينهء اشعار ملكالشعراء بهار را يافت كه مستقلا يا با همكارى دكتر انورى انجام داد .
دكتر احمدى از سال 1346 از آموزش و پرورش به مدرسه عالى بازرگانى انتقال