احمدى ( 1361 - 1282 )
عبد الحسين احمدى بختيارى ، فرزند ابو الفتح و نوادهء حسينقلى خان ايلخانى بختيارى است . وى در سال 1282 هجرى شمسى در خاك بختيارى از مادر زاد . تحصيلات مقدماتى را در آموزشگاههاى اصفهان به پايان رسانيد و علوم ادبيه و عربيه را نيز نزد اساتيد فن آموخت . آنگاه براى تكميل تحصيلات به تهران كوچيد و به كسب دانش پرداخت و با زبانهاى فرانسه و انگليسى آشنايى يافت .
احمدى در سال 1306 شمسى به استخدام وزارت دادگسترى درآمد و پس از طى مدارج ادارى به مقام مستشارى ديوان عالى تميز منصوب شد و پس از چند سالى به وزارت دارايى انتقال يافت و از اعضاى رئيسهء بانك ملى ايران گرديد .
احمدى در سال 1328 شمسى در كنفرانس بينالمللى كار به ژنو رفت و چندى نيز رياست صندوق تعاون و بيمهء كارگران را عهدهدار شد و در تمام مراحل ادارى لياقت و شايستگى خود را نشان داد .
احمدى از شاعرانى است كه از آغاز جوانى تجددطلب و نوآور بود و چون به زبان فرانسه آشنايى كامل داشت ، ادبيات اروپايى در افكارش تأثيرى بسزا گذاشت و سرانجام در بيست و دوم اسفندماه سال 1361 شمسى بدرود حيات گفت .
پير خرد
دانم اى شوخ كه عهدت نبود هيچ درست * زان كه پيمانشكنى عادت ديرينهء توست