احمد ( 1281 )
احمد ساجدى ، متخلص به احمد ، فرزند مرحوم ابراهيم رضوى مجتهد ، مادرش دختر سيد عبد المجيد مجتهد و واعظ گروسى است .
ساجدى در سال 1281 هجرى شمسى تولد يافت . تحصيلات ابتدايى و سيكل اول متوسطه را به پاى برد ، ازآنپس علوم قديمه را نزد اساتيد زادگاه خود فراگرفت . آنگاه به شغل آموزگارى و نظامت مدارس به كار پرداخت و از سال 1312 به وزارت كشور منتقل گرديد و در شهردارى همدان مشغول انجاموظيفه شد .
ساجدى گذشته از اينكه در دودمان علم و دانش پرورش يافت خود نيز در دوران زندگى با دانشمندان و اساتيد سخن درآميخت ، بخصوص از محضر غمام همدانى استفادههاى فراوان كرد و شعرش را از نظر او مىگذرانيد .
ساجدى چندى رياست انجمن ادبى همدان را عهدهدار بود . وى شاعرى كمحرف و در عين حال بذلهگو و در پيشامدهاى ناگوار ، بردبار و خونسرد بود و آثارش در دورههاى مجله ارمغان به چاپ رسيد و چند جزوه از اشعارش جداگانه انتشار يافته است و در سال 1329 قسمتى از اشعار وى به نام كتاب زندگى شامل قصايد و مثنويها و غزلياتش در همدان طبع و نشر شد .
ناز و نياز
شب مستى كه خورد شيشه و پيمانه به هم * خوش بود ناز و نياز من و جانانه به هم
از پى مستى من وه چه خوش آميختهاند * نشئهى باده شكرخندهء جانانه به هم
نوش باد لب ساقى و شكرخندهء جام * امشب آميخته با نعرهء مستانه به هم