آهى ( 1365 - 1285 )
شيخ عبد الحسين وكيلى ، متخلص به آهى ، فرزند شيخ محمد تقى ، در سال 1285 هجرى شمسى در شهر قم ديده به جهان گشود . وى در كودكى از مكتب گريزان بود و علاقهاى به تحصيل از خود نشان نمىداد .
خود در اينباره گويد : « پدرم ميل داشت در رشتهء علوم دينيه تحصيل كنم و در سلك روحانيت درآيم ، اما بىرغبتى و كماستعدادى من موجب يأس والدم گرديد ، ناگزير مرا به بازار برد و به كاسبى سپرد و چيزى در گوشش گفت كه بعدا فهميدم كه به او گفته بود كارهاى سخت و طاقتفرسا به او محول كن تا شايد از بازار منصرف و به خواندن درس راغب شود ، او نيز سفارش پدر را بجا آورد و با كار سخت توأم با خشونت ، آن هم بدون هيچگونه مزدى به كار وامىداشت ، اما سختيها را تحمل مىكردم و رغبتى به درس نشان ندادم ، ناچار برادرم مرا با ضرب و شتم خدمت ميرزا احمد صفايى برد و پس از چندى به مدرسه جهانگير خان روانه كرد در اين مدت هرچه بيشتر مىخواندم ، كمتر مىفهميدم .
تقريبا دو سال در صرف مير رنج بردم و چيزى از آن نفهميدم ، بالاخره متوسل به خداوند شدم و گفتم خداوندا كاسب شدم نه طالب علم ، از تو مىخواهم مرا يارى كنى و از بلاتكليفى نجات دهى . در همان روز بعد از ساعتى افسردگى به خود آمدم ، آنچه از قواعد صرف نمىفهميدم ، احساس كردم حالم دگرگون شده و آنچه مىخواندم مىفهميدم . از عنايت خداوند مسرور شدم با جديت به تحصيل ادامه دادم ، ديگر را هم هموار شده بود و پس از اتمام دورهء سطح به درس خارج قدم گذاشتم و اساتيدم در اين دوره آية اللّه حجت و آية اللّه بروجردى و آية اللّه گلپايگانى و آية اللّه شريعتمدارى بودند . »
وكيلى در سرودن شعر فارسى و عربى مهارت داشت و آثارى از خود بهجا گذاشت