آقايى ( 1315 )
مرتضى آقايى ، در سال 1315 هجرى شمسى در شهر قم ديده به جهان گشود ، تحصيلات ابتدايى و دورهء متوسطه را در زادگاهش به پايان رسانيد ، ازآنپس براى ادامهء تحصيل رهسپار تهران گرديد و در رشتهء زبان و ادبيات فارسى در دانشگاه به تحصيل پرداخت و به دريافت ليسانس توفيق يافت .
آقايى كار شعر و شاعرى را از دوران تحصيل دبيرستان آغاز كرد و اشعارش در بعضى از روزنامهها و مجلهها به چاپ مىرسيد و چون داراى ذوق و استعداد كافى در سرودن شعر بود ، اشعارش مورد توجه قرار گرفت . خود در اينباره اظهار مىدارد : « چون شعر زبان طبيعت است ، معتقدم كه بايد از تكلف به دور باشد ، شاعر بايد زبان گوياى اجتماع و داراى نفوذ كلام باشد و سبك واقعبينى ( رآليسم ) را پيروى كند ، هرچند غزل نوعى از شعر است كه از اين روش يعنى حقيقتبينى مطلق مستثنى است ، سخن هرچه از پيرايه خالى باشد بهتر است ، شعر خوب چون موسيقى در روح اثر مىگذارد . »
آقايى كه تخلصى در شعر برنگزيده است ، در سرودن انواع شعر توانايى دارد ، اما طبعش به غزل بيش از ساير انواع شعر راغب است . اينك نمونههايى از شعر او :
صفا خواهم
منم بيمار عشق و از طبيب خود دوا خواهم * ز لعل آتشينش بوسهاى بهر شفا خواهم
من از بيگانگان بيگانهام زينروى تنهايم * غريبى نابسامانم نگاهى آشنا خواهم