آزاده ( 1316 )
خانم ميمنت ذو القدر ، كه در شعر آزاده تخلص مىكند ، فرزند حبيب اللّه ذو القدر ، در ارديبهشتماه 1316 در اصطهبانات فارس از مادر زاد . تحصيلات ابتدايى و قسمتى از متوسطه را در آموزشگاههاى وصال و مهرآيين شيراز فراگرفت ، ازآنپس به تهران آمد و در دبيرستان انوشيروان دادگر به تحصيل ادامه داد و دورهء متوسطه را به پايان رسانيد و ديپلم خود را گرفت .
آزاده از چهاردهسالگى به شعر و شاعرى پرداخت و سالها قبل آثارش با نام مستعار " آناهيت " در روزنامهها و مجلههاى تهران به چاپ مىرسيد .
آزاده از شعراى بااستعداد و خوشقريحه و هنرمندى است كه در سال 1336 در جلد سوم همين تذكره به خوانندگان معرفى گرديد ، از همان زمان اشعارش مورد توجه قرار گرفت و آيندهء درخشانى را در پيش داشت . شعرش از لطف و شيوايى و مضمون خوب و انسجام لفظ برخوردار بود و با اينكه در انواع شعر طبعآزمايى كرده و به خوبى از عهده برآمده است ، اما غزلياتش توجه محافل ادبى را بيشتر به خود جلب كرده است و خود در اينباره مىگويد : « بيش از سى سال است كه از غزل و غزل سرودن دور افتادهام و چند غزلى كه از كارهاى من نشر يافته ، در حقيقت ، سياه مشقهايى است كه از دوران جوانى و سالهايى كه به اقتضاى سن و سال ، شور و حالى داشتم و آن شور و حال را در قالب غزل و با كلمات و زبانى كه حاصل خواندهها و محفوظاتم بود بيان مىكردم و حالا كه سالها از آن دوران گذشته است ، به آنها مثل دفترچههاى سياه مشق كلاس ابتدايىام نگاه مىكنم و برايم مسلم است كه اينها از غزل خوب و بخصوص از غزل خوب امروز بسيار دور هستند ، اما آنچه غزل امروز به آن نياز دارد تازگى مضمون و بافت آن است . »