بودم ، مثل آنها گردش و تفريح نمىكردم ، بلكه بيشتر مشتاق بودم تنها باشم ، تا بتوانم فكر كنم ، زيرا گمشدهاى در وجود خود احساس مىكردم . حتّى اگر در مجالس عمومى مىرفتم ، باز در تفكّر بودم تا در اين مقام ، پا از جادهء شريعت بيرون نگذارم . بانو امين ، به اين ترتيب تحصيل را ادامه مىدهد .
در 15 سالگى ، به عقد پسر عموى خويش ، آقاى حاج ميرزا معين التجّار از بازرگانان بانفوذ و سرشناس اصفهان ، درمىآيد و به خانهدارى ، شوهردارى و بچّهدارى مىپردازد . هنگامى كه به سنّ 20 سالگى مىرسد ، به سبب شوقى كه به كسب دانش داشته است ، به تحصيل فقه و اصول و تفسير و علم حديث ، نزد اساتيد گرانقدرى : چون علّامهء بزرگوار ، مير سيّد على اصفهانى نجفآبادى و شيخ مظاهرى اصفهانى رو مىآورد . شوهر كه خود از سواد كمى بهرهمند بود ، در راه فراهم نمودن وسائل تحصيل همسر ، از هيچ كوششى مضايقه نمىكند .
چنان كه بانو امين در خاطرات اين دوران مىنويسد :
« لطف خداوند همواره بدرقهء را هم بود . » همچنين مىنويسد : « در حين تحصيل ، گاهگاهى حالات خوش و نورانى نصيبم مىشد » . در همين ايّام به حكمت روى مىآورد و ديرى نمىگذرد كه ذوق عرفانى در او پديدار مىگردد و به كشف و شهود مطالب عارفانه ، شايق مىگردد و طىّ مراحل و منازل ، سير الى اللّه مىكند . اين بانوى عارف ، به علّت جوّ آن زمان ، كليّهء دروس را تحت نظر معلّم در خانه ، تعليم مىگيرد . با وجود مشكلات فراوان در راه تحصيل ، باز روح تشنهء او در جستوجوى محبوبى بود ، كه سالها در پى آن مىگشت . او خود در اينباره مىگويد : « هيچ بدبختى بالاتر از اين نيست كه آدمى از محبوبش دور باشد » . او با جديّت تمام ، استقامت مىكند و به تحصيل ادامه مىدهد ، به قول او : « وقتى به مطالعه مشغول مىشدم ، بارها نزديكان و خويشان مرا ملامت مىكردند ، كه آنچه مىكنى جز بطالت و كسالت نيست ، اما من اين را براى رضاى دوست ، تحمّل مىكردم » . او با ايمان و اعتقاد به درستى راه ، به سعى خود ادامه مىداد . تا اينكه درهاى حكمت به رويش گشوده شد ، باز خود در مورد آموختن علوم مىنويسد : « در نوشتههايم كمتر از امور خارجى كمك گرفتهام ، نمىگويم از غيب خبر دارم ، امّا معنويات و معارف را از استاد فرا نگرفتهام و غالب نوشتههايم با ارشاد و كمك خداست » . خانم امين در چهلسالگى به درجهى مىرسد ، كه بعضى از علما و مراجع تقليد : از جمله ، مرحوم آية اللّه العظمى حاج شيخ عبد الكريم حائرى و آية اللّه العظمى شيخ محمد كاظم شيرازى ، و آية اللّه سيّد ابراهيم حسينى شيرازى اصطهباناتى ، پس از طرح پرسشهاى بسيار ، و دريافت پاسخهاى مكفى و مطمئنّ ، به ايشان اجازهء اجتهاد در احكام شرع را مىدهند . او همچنين از آية اللّه شيخ محمد رضا نجفى اصفهانى و حجة الاسلام و المسلمين مظاهرى نجفى اصفهانى ، اجازهء روايت دريافت داشته است و آية اللّه العظمى مرعشى نجفى و حجة الاسلام و المسلمين زهير الحسون ، نيز اجازهء روايتى به او دادهاند . آية اللّه آقا سيّد على نجفآبادى ، از استادان برجستهء بانو امين مىباشد ، كه ايشان فقه و اصول و حكمت را نزدشان خوانده بود . سپس دست به قلم برد و تأليفاتى را بوجود آورد كه يكى از آنها تفسير مخزن العرفان مىباشد .
* تفسير مخزن العرفان
مخزن العرفان در تفسير قرآن ، اين تفسير شريف كه از سوى انتشارات نهضت زنان مسلمان ، به صورت وزيرى در سال 1361 ش ، چاپ و انتشار يافته