الذّريعة رفته است . « 1 »
754 . تفاسير لغات قرآن گيلانى [ م 1334 ه . ق ]
مؤلّف محترم آن ، مدرس عاليقدر مرحوم ميرزا محمد علىّ بن محمد نصير گيلانى رشتى چهاردهى ، يكى از اعيان تفسيرى قرن چهاردهم هجرى مىباشد .
او كه از شاگردان مرحوم سيد حسين كوهكمرى ، ( متوفى 1299 ه . ق ) ، مىباشد . آثار و تأليفات متعدّدى دارد . كه مرحوم مدرّس تبريزى ، فقط 22 عنوان ، از آنها را نام مىبرد . كه از تنوّع موضوعات و عناوين برخوردار مىباشد .
مانند : تشريح افلاك ، خلاصة الحساب ، مصائب ، رسائل ، دعاى صباح و . . . اثر تفسيرى او بنام « تبيان اللغة » ، پيرامون لغات قرآن و صحيفه سجاديّه ( ع ) مىباشد . « 2 »
755 . تفسير آفتاب درخشنده [ م 1335 ه . ق ]
مؤلّف آن ، ميرزا محمد حسن بن ميرزا على جابرى اصفهانى ، معروف به مؤيّد الإسلام ، يكى از اعيان تفسيرى قرن چهاردهم هجرى مىباشد .
مؤلّف محترم ، كه در سال 1287 ه . ق ، در اصفهان متولد شده است ، و معلومات خود را در حوزهء آن ، به سامان رسانده است . آثار و تأليفاتى دارد ، كه يكى از آنها ، تفسير مورد بحث مىباشد ، كه به زبان فارسى است . و به كليّات قرآن كريم و اثبات معجزات قرآنيّه مىپردازد . اين اثر در 1343 ه . ق ، در اصفهان ، چاپ سنگى گرديده است . « 3 »
756 . تفسير الأمالى [ م 1335 ق ]
مؤلّف محترم آن ، مرحوم قزوينى حلّى ، يكى از پژوهندگان معارف قرآنى در قرن چهاردهم هجرى مىباشد . اثر قرآنى او يكى از چندين اثر تأليفى وى مىباشد .
757 . تفسير آيه نور شهيدى [ م 1335 ق ]
مؤلّف آن ، حاج ميرزا ابو تراب بن ابى القاسم شهيدى قزوينى ، يكى از اعيان تفسيرى قرن چهاردهم هجرى مىباشد . اين تفسير همراه كتاب توحيد يك جا در سال 1331 ش ، به صورت سربى در 44 صفحه ، به چاپ رسيده است . « 4 »
758 . تلخيص صافى سدهى [ زنده در 1335 ق ]
مؤلّف آن ، شيخ محمد ابراهيم سدهى اصفهانى ، نزيل مشهد مقدّس رضوى ، از اعيان تفسيرى قرن چهاردهم هجرى مىباشد .
نسخهء فوق را با دستخطّ مؤلّف آقاى شيخ عبد الرضا ، به وكالت از طرف ورّاث آن مرحوم در تاريخ فوق وقف طلّاب علوم دينى مشهد ، نموده است . مرحوم حاج آقا بزرگ ، مىفرمايد : « من شخصا آن نسخه را ديدهام . از آغاز آن افتادگى دارد ، و در مدرسه نوّاب ، موجود مىباشد . » « 5 »
759 . تفسير نور الهدى كمونه [ م 1336 ه . ق ]
مؤلّف عاليقدر آن ، عالم جليل ، سيّد عبد الحسين بن سيد على ثابت نجفى آل كمونه ، يكى از اعلام فقهى و تفسيرى نجف اشرف ، در قرن چهاردهم هجرى مىباشد .
هامش
( 1 ) الذّريعة ، ج 22 ، ص 386 ، كد معرّفى 7555 .
( 2 ) ريحانة الادب ج 5 ، ص 271 - 272 .
( 3 ) دائرةالمعارف تشيع ، ج 4 ، ص 563 ؛ الذريعة ، ج 1 ، ص 36 ؛ مؤلفين كتب چاپى فارسى به عربى خانبابا مشار ، ج 2 ، ص 610 - 612 .
( 4 ) خانبابا مشار ، ج 1 ، ص 1385 .
( 5 ) الذريعة ، ج 20 ، ص 190 ، كد معرّفى 2521 .