فقه و اصول ، بوده است .
روضة الأمثال شامل مثلهاى قرآنى مىباشد .
كه از ديرباز مورد توجّه دانشمندان و أدباء قرار داشته است . كتاب فوق از تكنگاشتههاى گرانقدرى است . كه در اين زمينه به رشتهء تأليف درآمده است .
و داراى نكتههاى لطيف و آموزندهء تفسيرى مىباشد .
روضة الامثال ، يكبار در سال 1325 قمرى ، با سرمايهء حاج لطفعلى آقا اتحاديّه در تبريز ، به قطع رحلى ، در 450 صفحه ، به زيور طبع آراسته شده است .
[ تصوير ]
* گفتار حاج آقا بزرگ تهرانى
مرحوم حاج آقا بزرگ تهرانى ، دربارهء آن گفته است :
« روضة الامثال در مورد أمثال قرآن ، نوشته شده است . و از آن احمد بن عبد اللّه كوزهكنانى تبريزى نجفى ، [ متوفى 1327 ه . ق ] ، مىباشد . اين كتاب پس از اداى حمد و سپاس الهى با بحث دربارهء شاخههاى فن بلاغت و فوائد تمثيلى شروع و در سال 1325 ه . ق ، به چاپ رسيده است » . « 1 »
* آثار و تأليفات
مؤلّف محترم ، امثال ، تأليفات ديگرى نيز دارد . از آن ميان « ايقاظ الامراء و تنبيه العلماء » ، است . كه در زمينهء هشدار ، به فرمانروايان و عالمان دينى است ، تا راه را گم نكنند ، چون سرنوشت مردم ، وابسته به وجود هر دوى آنان مىباشد .
* گفتار آقاى اشكورى
محقّق گرامى جناب آقاى ابو الفضل اشكورى ، كه كتاب را از نزديك مشاهده نمودهاند ، مىنويسد : « از نزديك از 75 منبع اصلى و مهمّ ، اعم از كتب شيعه و سنى ، در نگارش آن سود برده ، به ويژه از تفسير « روح البيان » ، شيخ اسماعيل حقّى ، فراوان نقل كرده است . » « 2 »
740 . تفسير خفّاجى [ م 1328 ه . ق ]
مؤلّف آن ، عالم عامل مرحوم شيخ عمران بن حاج احمد دعيبل خفّاجى نجفى يكى از اعيان تفسيرى قرن چهاردهم هجرى مىباشد .
تفسير فوق كه فراغت از آن در 16 رمضان 1317 ه . ق ، صورت گرفته است . از آثار قرآنى عالم نامبرده فوق مىباشد . كه بنا به معرفى مرحوم حاج شيخ آقا بزرگ تهرانى كه نسخه خطّى آن را پيش فرزندش شيخ موسى بن عمران ، رؤيت كرده است ، يكى از آثار قرآنى شيعه ، در آن قرن مىباشد . » « 3 »
741 . تفسير ابو تراب [ م 1328 ه . ق ]
مؤلّف عاليقدر آن ، حجة الحق آقاى سيد ابو تراب بن ابى طالب ، يكى از كاوشگران معارف قرآنى ، در قرن چهاردهم هجرى مىباشد .
اثر تأليفى او ، پيرامون سوره توحيد در مورد اسرار توحيد و كشف رازهاى آن سوره مباركه ، مىباشد . « 4 »
742 . احكام قرآن اميرى [ ج 1328 ه . ق ]
مؤلّف محترم آن ، آقاى غلامرضا اميرى كرمانشاهانى ، يكى از كاوشگران معارف قرآنى ، در قرن چهاردهم هجرى مىباشد .
هامش
( 1 ) الذريعة ، ج 11 ، ص 228 .
( 2 ) مجله بينات ، شماره 1 ، ص 173 - 172 .
( 3 ) الذّريعة ، ج 4 ، ص 295 ، كد معرّفى 1298 .
( 4 ) كتابنامه بزرگ ، ج 1 ، ص 341 به نقل از منابع : دايرةالمعارف الإسلامية ، ج 2 ، ص 158 - معجم الدراسات القرآنية ، ص 17 .