سوره بقره در 12000 سطر ، آنچنانكه صاحب روضات الجنات ، از برخى فرزندان او نقل نموده است . »
4 . تفسير قرآن از آغاز سوره كهف تا احزاب .
5 . شفاء الصدور در آيات مربوط به مواعظ و اخلاق ( تفسير تربيتى ) .
* آثار و تأليفات
مرحوم مدرس ، صاحب ريحانة الادب ، تأليفات او را تا 44 عنوان آورده است ، و در بين آنها چند اثر تفسيرى و قرآنى را ذكر مىكند ، كه در سطور فوق گذشت . بنا به نوشتهء صاحب روضات ، در تفسير سوره فاتحه حدود 12000 سطر ، نوشته است . « 1 »
* روش تفسيرى
تفسير او يك نوع روش مزجى است ، با احاديث معصومين ( ع ) و از اقوال مفسّرين سيراب شده است ، مؤلّف به پنج قسمت بيشتر اهميت مىدهد ، در شأن نزول قرائت ، بلاغت ، معانى ظاهرى و باطنى ، روايت شده معانى احتمالى ، پيش مفسّرين مقدمه كوتاهى دارد .
* آغاز آن
الحمد للّه الذى أمرنا بتأسيس الاساس باعطاء مدارك الحواس و الارشاد الى الدليل و المدلول بتفضّل مشاء العقول . »
اين نسخه تحت شماره 3087 ، در فهرست نسخههاى خطى كتابخانه مرعشى معرفى . . . علىّ بن ابراهيم يزدى ، در شعبان 1258 ه . ق ، از آغاز تا آية الكرسى نوشته شده است . » « 2 »
* و از ديگر كارهاى قرآنى او
تفسير گونهاى است ، پيرامون آيات شريفهاى كه در مورد سير و سلوك و آداب و انگيزهها و موانع آن ، در شش فصل تأليف و تنظيم گرديده است . هر فصل را با آيهاى آغاز سپس تفسير آن را بيان مىكند . تأليف اين رساله تفسيرى ، در سال 1221 ه . ق ، پايان پذيرفته است ، عناوين آن :
1 . آغاز حركت ؛ 2 . ازاله موانع حركت ؛ 3 . سير و سلوك در جستجوى كمال و احوال سالك ؛ 4 . احوال عارض بر سالك تا مرحله وصول ؛ 5 . عوارض حادث بر واصلين ؛ 6 . فناء .
اين رساله در كتابخانه آية اللّه مرعشى . در قم موجود ، و تحت كد 3076 ، به خط مؤلّف معرفى شده است . « 3 »
562 . حاشيه خراسانى بر بيضاوى [ م 1263 ق ]
اين تفسير متعلّق به مرحوم حاج على اكبر بن آقا علىّ بن آقا اسماعيل بن آقا خليل خراسانى شيرازى مىباشد ، كه در طرائق الحقائق ، از آن ياد شده است . » « 4 »
563 . و 564 . تفاسير بسمل شيرازى [ م 1263 ه . ق ]
مؤلّف آنها حاج على اكبر شيرازى ، يكى از اعيان تفسيرى قرن سيزدهم هجرى مىباشد .
او داراى دو تفسير شريف مىباشد :
1 . تفسير او پيرامون سوره مائده ، ( سوره پنجم ) قرآن مجيد مىباشد ، اين تفسير معرّفى شده است . « 5 »
2 . تفسير ديگرى به نام ، « حقيقة العرفان فى مواعظ آيات القرآن » ، مىباشد . « 6 »
حاج على اكبر نوّاب ، مؤلّف كتاب « اثبات
هامش
( 1 ) ريحانة الادب ج 3 ، ص 207 - 209 .
( 2 ) التراث العربى ، ج 5 ، ص 129 .
( 3 ) التراث العربى ، ج 3 ، ص 219 .
( 4 ) مفسّران شيعه ص 172 .
( 5 ) ادبيات فارسى بر مبناى استورى ، ص 226 - فهرست خانقاه ، احمديّه شيراز ، ص 211 ، شماره 29 .
( 6 ) همان ، ص 212 ، تحت شماره 40 .